………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..<\/p>\n
19.11 \u201eA nie tylko to, chlubimy si\u0119 te\u017c z ucisk\u00f3w, wiedz\u0105c, \u017ce ucisk wywo\u0142uje cierpliwo\u015b\u0107, a cierpliwo\u015b\u0107 do\u015bwiadczenie, do\u015bwiadczenie za\u015b nadziej\u0119\u201d (List do Rzymian 5,3-4)<\/strong><\/em><\/p>\n Chlubi\u0107 si\u0119 z ucisk\u00f3w, problem\u00f3w, s\u0142abo\u015bci? O co tak naprawd\u0119 chodzi w tych wersetach? Czy kiedykolwiek zastanawiali\u015bmy si\u0119, co aposto\u0142 Pawe\u0142 ma na my\u015bli, pisz\u0105c te s\u0142owa?<\/p>\n Aby\u015bmy lepiej mogli zrozumie\u0107 powy\u017csze s\u0142owa, przytocz\u0119 jeden werset: \u201eA wiemy, \u017ce B\u00f3g wsp\u00f3\u0142dzia\u0142a we wszystkim ku dobremu z tymi, kt\u00f3rzy Boga mi\u0142uj\u0105, to jest z tymi, kt\u00f3rzy wed\u0142ug postanowienia jego s\u0105 powo\u0142ani\u201d (List do Rzymian 8,28).<\/em> Je\u017celi we wszystkim B\u00f3g wsp\u00f3\u0142dzia\u0142a z nami ku dobremu, to tak\u017ce i w naszych uciskach. I w\u0142a\u015bnie z tego powodu mo\u017cemy si\u0119 chlubi\u0107, b\u0119d\u0105c uciskani. W naszych przewodnich wersetach widzimy, \u017ce ucisk wywo\u0142uje w nas cierpliwo\u015b\u0107. Ta cierpliwo\u015b\u0107 jest powodem do chluby, nie z nas samych \u2013 oczywi\u015bcie \u2013 lecz z cudownego dzia\u0142ania Bo\u017cego ku naszemu dobru, gdy\u017c gdyby nie ten ucisk, nie nauczyliby\u015bmy si\u0119 cierpliwo\u015bci.<\/p>\n \u201eJe\u015bli si\u0119 mam chlubi\u0107, to chlubi\u0107 si\u0119 b\u0119d\u0119 ze s\u0142abo\u015bci mojej\u201d (II List do Koryntian 11,30). \u201eZ takiego chlubi\u0107 si\u0119 b\u0119d\u0119, ale z siebie samego chlubi\u0107 si\u0119 nie b\u0119d\u0119, chyba tylko ze s\u0142abo\u015bci moich. Bo je\u015bli nawet zechc\u0119 si\u0119 chlubi\u0107, nie b\u0119dzie to przechwa\u0142ka g\u0142upiego, bo prawd\u0105 b\u0119dzie to, co powiem; lecz wstrzymuj\u0119 si\u0119, aby kto\u015b nie my\u015bla\u0142 o mnie wi\u0119cej nad to, co u mnie widzi lub co ode mnie s\u0142yszy. Bym si\u0119 wi\u0119c z nadzwyczajno\u015bci objawie\u0144 zbytnio nie wynosi\u0142, wbity zosta\u0142 cier\u0144 w cia\u0142o moje, jakby pos\u0142aniec szatana, by mnie policzkowa\u0142, abym si\u0119 zbytnio nie wynosi\u0142. W tej sprawie trzy razy prosi\u0142em Pana, by on odst\u0105pi\u0142 ode mnie. Lecz powiedzia\u0142 do mnie: Dosy\u0107 masz, gdy masz \u0142ask\u0119 moj\u0105, albowiem pe\u0142nia mej mocy okazuje si\u0119 w s\u0142abo\u015bci. Najch\u0119tniej wi\u0119c chlubi\u0107 si\u0119 b\u0119d\u0119 s\u0142abo\u015bciami, aby zamieszka\u0142a we mnie moc Chrystusowa. Dlatego mam upodobanie w s\u0142abo\u015bciach, w zniewagach, w potrzebach, w prze\u015bladowaniach, w uciskach dla Chrystusa; albowiem kiedy jestem s\u0142aby, wtedy jestem mocny\u201d (II List do Koryntian 12,5-10). \u201eTak \u017ce i my sami chlubimy si\u0119 wami w zborach Bo\u017cych, wasz\u0105 wytrwa\u0142o\u015bci\u0105 i wiar\u0105 we wszystkich prze\u015bladowaniach waszych i uciskach, jakie znosicie\u201d (II List do Tesaloniczan 1,4). \u201eA niech brat ubogi chlubi si\u0119 z wywy\u017cszenia swego, bogaty za\u015b z poni\u017cenia swego, gdy\u017c przeminie jak kwiat trawy\u201d (List Jakuba 1,9-10).<\/em><\/p>\n Chlubmy si\u0119 wi\u0119c w Bogu ze s\u0142abo\u015bci naszych, a dost\u0105pimy wywy\u017cszenia od Boga naszego! \u201eKto si\u0119 tedy chlubi, w Panu niechaj si\u0119 chlubi\u201d (II List do Koryntian 10,17).<\/em><\/p>\n Autor: Estera Bednarska<\/em><\/p>\n [FMP].
\n[\/FMP]<\/p>\nChrze\u015bcijanie s\u0105 prze\u015bladowani i traktowani przez muzu\u0142man\u00f3w gorzej od zwierz\u0105t!<\/h1>\n