<\/p>\n
24.05 \u201eUporz\u0105dkuj sw\u00f3j dom, gdy\u017c umrzesz, a nie b\u0119dziesz \u017cy\u0142.\u201d (II Ksi\u0119ga Kr\u00f3lewska 20,1)<\/strong><\/em><\/p>\n S\u0142owa te wypowiedzia\u0142 prorok Izajasz do kr\u00f3la Hiskiasza. Mo\u017ce niekt\u00f3rzy z nas, przeczytawszy ten werset pomy\u015bleli, \u017ce Hiskiasz by\u0142 zapewne starym cz\u0142owiekiem. Nic podobnego! Kr\u00f3l mia\u0142 w\u00f3wczas oko\u0142o czterdziestu lat, o czym mo\u017cemy si\u0119 dowiedzie\u0107 zapoznawszy si\u0119 z histori\u0105 jego panowania zawart\u0105 w Pi\u015bmie \u015awi\u0119tym.<\/p>\n Nie czekajmy wi\u0119c z uporz\u0105dkowaniem swojego \u201edomu\u201d, a\u017c nadejdzie staro\u015b\u0107. Nasze \u017cycie powinno by\u0107 uporz\u0105dkowane ka\u017cdego dnia, nie odk\u0142adajmy zrobienia porz\u0105dku na jutro! Bowiem nigdy nie mo\u017cemy by\u0107 pewni czy dla nas na tej ziemi jest jeszcze jutro! \u201eTy znowu cz\u0142owieka w proch obracasz i m\u00f3wisz: Wracajcie, synowie ludzcy! Albowiem tysi\u0105c lat w oczach twoich jest jak dzie\u0144 wczorajszy, kt\u00f3ry przemin\u0105\u0142, i jak stra\u017c nocna. Wartko porywasz ich, s\u0105 jak sen poranny, jak trawa, kt\u00f3ra znika: rano kwitnie i ro\u015bnie, pod wiecz\u00f3r wi\u0119dnie i usycha\u201d (Psalm 90,3-6). <\/em>My nie znamy czasu, jaki B\u00f3g przeznaczy\u0142 dla nas na tej ziemi, nie mamy poj\u0119cia, kiedy nadejdzie kres naszego \u017cycia! \u201eOto na szeroko\u015b\u0107 d\u0142oni wymierzy\u0142e\u015b dni moje, a okres \u017cycia mojego jest jak nic przed tob\u0105. Tylko jak tchnienie jest wszelki cz\u0142owiek, cho\u0107 pewnie stoi. Sela. Zaprawd\u0119, cz\u0142owiek przemija jak cie\u0144, zaprawd\u0119, na pr\u00f3\u017cno si\u0119 miota. Gromadzi, a nie wie, kto to zabierze\u201d (Psalm 39,6-7). \u201eWszystko ma sw\u00f3j czas i ka\u017cda sprawa pod niebem ma swoj\u0105 por\u0119: jest czas rodzenia i czas umierania\u201d (Ksi\u0119ga Kaznodziei Salomona 3,1-2). \u201eWy, kt\u00f3rzy nie wiecie, co jutro b\u0119dzie. Bo czym\u017ce jest \u017cycie wasze? Par\u0105 jeste\u015bcie, kt\u00f3ra ukazuje si\u0119 na kr\u00f3tko, a potem znika\u201d (List Jakuba 4,14). <\/em><\/p>\n Zatem ka\u017cdego dnia porz\u0105dkujmy swoje sprawy przed Bogiem, aby\u015bmy nie byli jak cz\u0142owiek, o kt\u00f3rym m\u00f3wi\u0142 w podobie\u0144stwie Jezus: \u201ePewnemu bogaczowi pole obfity plon przynios\u0142o. I rozwa\u017ca\u0142 w sobie: Co mam uczyni\u0107, skoro nie mam ju\u017c gdzie gromadzi\u0107 plon\u00f3w moich? I rzek\u0142: Uczyni\u0119 tak: Zburz\u0119 moje stodo\u0142y, a wi\u0119ksze zbuduj\u0119 i zgromadz\u0119 tam wszystko zbo\u017ce swoje i dobra swoje. I powiem do duszy swojej: Duszo, masz wiele d\u00f3br z\u0142o\u017conych na wiele lat; odpocznij, jedz, pij, wesel si\u0119. Ale rzek\u0142 mu B\u00f3g: G\u0142upcze, tej nocy za\u017c\u0105daj\u0105 duszy twojej; a to, co przygotowa\u0142e\u015b, czyje b\u0119dzie?\u201d (Ewangelia \u0141ukasza 12,16-20). <\/em><\/p>\n Tak wi\u0119c b\u0105d\u017amy zawsze gotowi na odej\u015bcie z tego \u015bwiata i wo\u0142ajmy do Boga razem z psalmist\u0105: \u201eNaucz nas liczy\u0107 dni nasze, aby\u015bmy posiedli m\u0105dre serce!\u201d (Psalm 90,12).<\/em> Bo\u017ce, pom\u00f3\u017c nam \u017cy\u0107 ka\u017cdego dnia najlepiej jak to mo\u017cliwe, tak jakby ten dzie\u0144 by\u0142 naszym ostatnim!<\/p>\n Estera \u00a0Bednarska<\/em><\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n Kanawal ma 32 lata i czworo dzieci: trzech syn\u00f3w w wieku 2, 8 i 12 lat oraz c\u00f3rk\u0119 w wieku 10 lat. Kiedy urodzi\u0142o si\u0119 najm\u0142odsze dziecko, m\u0105\u017c pozna\u0142 inn\u0105 kobiet\u0119, a jaki\u015b czas p\u00f3\u017aniej si\u0119 z ni\u0105 o\u017ceni\u0142 (nie rozwi\u00f3d\u0142 si\u0119 przy tym z Kanawal). Poniewa\u017c nie mia\u0142a gdzie mieszka\u0107, wys\u0142a\u0142 j\u0105 razem z dzie\u0107mi do swoich rodzic\u00f3w na wie\u015b. Tam mieszka\u0142a z czw\u00f3rk\u0105 dzieci ze swoimi te\u015bciami przez kilka miesi\u0119cy, korzystaj\u0105c z pieni\u0119dzy, kt\u00f3re m\u0105\u017c przesy\u0142a\u0142 swoim rodzicom (syn ich utrzymuje, poniewa\u017c obydwoje s\u0105 schorowani i nie s\u0105 w stanie pracowa\u0107). Jednak po kilku miesi\u0105cach przyjecha\u0142 i wyrzuci\u0142 j\u0105 z mieszkania rodzic\u00f3w razem z dzie\u0107mi na ulic\u0119, poniewa\u017c stwierdzi\u0142, \u017ce nie zamierza dalej utrzymywa\u0107 w\u0142asnych dzieci i \u017cony \u2013 chce pomaga\u0107 tylko rodzicom.<\/p>\nKobieta z dzie\u0107mi bez dachu nad g\u0142ow\u0105<\/h2>\n