Mimo i\u017c z\u0142o w swojej istocie pozostaje niezmienne, to jednak wyst\u0119puje ono w najr\u00f3\u017cnorodniejszych postaciach. My, chrze\u015bcijanie, stale znajdujemy si\u0119 pod wp\u0142ywem tego wrogiego, a zarazem kusz\u0105cego \u015bwiata, kt\u00f3ry nas przyci\u0105ga, stara si\u0119 w nas zadomowi\u0107, czyha na nas szukaj\u0105c szczeliny w naszej zbroi (List do Efezjan 6,10-18). Chce nas usidli\u0107, chce, aby\u015bmy zst\u0105pili do jego w\u0142asnego poziomu \u017cycia, aby\u015bmy przyj\u0119li jego spos\u00f3b widzenia i post\u0119powania. Czyni to stopniowo, bez przerwy wywieraj\u0105c na nas nacisk. Pragnie zatrze\u0107 r\u00f3\u017cnice, wszczepi\u0107 nas w sw\u00f3j organizm, aby\u015bmy przestali by\u0107 konserwuj\u0105c\u0105 ?sol\u0105 ziemi? i rozpraszaj\u0105c\u0105 mrok ?\u015bwiat\u0142o\u015bci\u0105 \u015bwiata?. Z tego w\u0142a\u015bnie wzgl\u0119du, nawet dla chrze\u015bcijan, kt\u00f3rzy w przesz\u0142o\u015bci zaj\u0119li zdecydowan\u0105 postaw\u0119, istnieje pewien, o bli\u017cej nieokre\u015blonych wymiarach teren spraw niezupe\u0142nie dla nas jasnych, dyskusyjnych, brak jakby wyra\u017anej r\u00f3\u017cnicy mi\u0119dzy ?chodzeniem w \u015bwiat\u0142o\u015bci? a ?chodzeniem w ciemno\u015bci?, jaka\u015b jakby ?ziemia niczyja? o niewyra\u017anych i zmiennych granicach. Czy\u017cby w Biblii ten problem zosta\u0142 pomini\u0119ty milczeniem? Fakt, \u017ce nie m\u00f3wi ona czego\u015b szczeg\u00f3lnego osobliwego w tej dziedzinie, nie oznacza bynajmniej, \u017ce nie ma na ten temat nic do powiedzenia.
\nWiele wyzna\u0144 wiary ewangelicznej uznaje Pismo \u015awi\u0119te za jedyn\u0105 (a wi\u0119c dostateczn\u0105) zasad\u0119 w sprawach wiary i post\u0119powania. Nie ma potrzeby uzupe\u0142nia\u0107 tego co jaki\u015b czas coraz to now\u0105 list\u0105 rzeczy zakazanych. Wierzymy,\u017ce szczere dziecko Bo\u017ce mo\u017ce znale\u017a\u0107 w Biblii odpowied\u017a na ka\u017cdy problem, gdy\u017c podaje nam ona og\u00f3lne zasady, kt\u00f3re mog\u0105 znale\u017a\u0107 zastosowanie we wszystkich sytuacjach i kt\u00f3re zawsze pozwalaj\u0105 chrze\u015bcijaninowi pozna\u0107 wol\u0119 Bo\u017c\u0105 dotycz\u0105c\u0105 jego samego (niekoniecznie innych). Zasady te podaje Biblia, mi\u0119dzy innymi, w 8, 9 i 10 rozdziale I Listu do Koryntian. Dla chrze\u015bcijan z Koryntu problemem by\u0142o mi\u0119so ofiarowane ba\u0142wanom. My, oczywi\u015bcie, mamy inne problemy zasadniczego znaczenia, bo chocia\u017c problemy zmieniaj\u0105 si\u0119 zale\u017cnie od kraju i epoki, to jednak zasady, kt\u00f3re wskazuj\u0105 na ich rozwi\u0105zanie, pozostaj\u0105 bez zmian. S\u0105 one tak samo aktualne dla Europy XXI wieku, jak by\u0142y aktualne dla Koryntu w I wieku. Zanim jednak przejdziemy do sprecyzowania tych zasad, zastan\u00f3wmy si\u0119 nad trzema fragmentami biblijnymi o charakterze og\u00f3lnym.<\/p>\n\n\n\n
Tekstem klasycznym traktuj\u0105cym o od\u0142\u0105czeniu chrze\u015bcijanina od \u015bwiata jest tekst z II Listu do Koryntian 6,16-17: ?Jaki\u017c uk\u0142ad mi\u0119dzy \u015bwi\u0105tyni\u0105 Bo\u017c\u0105 a ba\u0142wanami? My\u015bmy bowiem \u015bwi\u0105tyni\u0105 Boga \u017cywego, jak powiedzia\u0142 B\u00f3g: Zamieszkam w nich i b\u0119d\u0119 si\u0119 przechadza\u0142 po\u015br\u00f3d nich, i b\u0119d\u0119 Bogiem ich, a oni b\u0119d\u0105 ludem moim. Dlatego wyjd\u017acie spo\u015br\u00f3d nich i od\u0142\u0105czcie si\u0119, m\u00f3wi Pan,i nieczystego si\u0119 nie dotykajcie; a ja przyjm\u0119 was?. Wiersz 16 zawiera pozytywne stwierdzenie, \u017ce chrze\u015bcijanie s\u0105 ludem Bo\u017cym i pewnego rodzaju \u015bwi\u0105tyni\u0105 przeznaczon\u0105 dla Boga. Natomiast tre\u015bci\u0105 wiersza jest konieczno\u015b\u0107 od\u0142\u0105czenia si\u0119 ludu Bo\u017cego od nieczysto\u015bci \u015bwiata. W oczywisty te\u017c spos\u00f3b wykonanie tre\u015bci wiersza 17 jest uzale\u017cnione od wype\u0142nienia si\u0119 w \u017cyciu chrze\u015bcijan tre\u015bci wiersza 16.
\nNa nieszcz\u0119\u015bcie, niekt\u00f3rzy chrze\u015bcijanie, maj\u0105c zreszt\u0105 jak najlepsze zamiary, po\u0142o\u017cyli nacisk w pierwszym rz\u0119dzie na od\u0142\u0105czenie ?od \u015bwiata? w og\u00f3le ni\u017c na od\u0142\u0105czenie ?dla Boga?. W ten spos\u00f3b dali oni do zrozumienia, \u017ce istota u\u015bwi\u0119cenia polega na wstrzymywaniu si\u0119 od pewnych rzeczy, okre\u015blanych mianem ?rzeczy tego \u015bwiata?, zapomnieli jednak, \u017ce nie ma prawdziwego i skutecznego od\u0142\u0105czenia od \u015bwiata bez uprzedniego prawdziwego oddania si\u0119 Bogu. Gdyby u\u015bwi\u0119cenie polega\u0142o na nierobieniu tego lub tamtego, na wstrzymywaniu si\u0119 od takiej czy innej rzeczy, na unikaniu takich lub innych miejsc, to manekina z wystawy i nieboszczyka na cmentarzu musieliby\u015bmy uzna\u0107 za \u015bwi\u0119tych. Zaj\u0119to si\u0119 raczej oznakami zewn\u0119trznymi u\u015bwi\u0119cenia ni\u017c jego wewn\u0119trznym \u017ar\u00f3d\u0142em, raczej owocami, ni\u017c korzeniami. Zapomniano, \u017ce rzeczywi\u015bcie od\u0142\u0105czonym od \u015bwiata jest si\u0119 tylko w takim stopniu, w jakim jest si\u0119 oddanym Chrystusowi. Zbyt cz\u0119sto \u015bcis\u0142e spe\u0142nianie praktyk religijnych, zewn\u0119trzny konformizm, ukrywa wewn\u0119trzn\u0105 ja\u0142owo\u015b\u0107, co na d\u0142u\u017csz\u0105 met\u0119 prowadzi do ob\u0142udy. Jezus rzek\u0142: ?Biada wam uczeni w Pi\u015bmie i faryzeusze, ob\u0142udnicy, (?) na zewn\u0105trz wydajecie si\u0119 ludziom sprawiedliwi, wewn\u0105trz za\u015b jeste\u015bcie pe\u0142ni ob\u0142udy i bezprawia? (Ewangelia Mateusza 23,27.28). Nikt z wi\u0119ksz\u0105 dok\u0142adno\u015bci\u0105 ni\u017c oni nie oddziela\u0142 si\u0119 od nieczysto\u015bci. Sama nawet nazwa ?faryzeusz? wywodzi si\u0119 z hebrajskiego czasownika ?pharash?, co znaczy ?oddziela\u0107, separowa\u0107?. Byli to separaty\u015bci w ca\u0142ym tego s\u0142owa znaczeniu. Mimo to Jezus oskar\u017ca ich, bo chocia\u017c byli od\u0142\u0105czeni zewn\u0119trznie, to jednak nie byli od\u0142\u0105czeni ?dla Boga?.<\/p>\n\n\n\n
Tak\u0105 sam\u0105 wymow\u0119 ma r\u00f3wnie\u017c tekst z 12 rozdzia\u0142u Ewangelii Mateusza (wiersze 43-45): ?Gdy za\u015b duch nieczysty wyjdzie z cz\u0142owieka, w\u0119druje po miejscach bezwodnych, szukaj\u0105c ukojenia, ale go nie znajduje. Wtedy m\u00f3wi: Wr\u00f3c\u0119 do domu swego, sk\u0105d wyszed\u0142em, i przyszed\u0142szy, zastaje go opr\u00f3\u017cnionym, wymiecionym i przyozdobionym. W\u00f3wczas idzie i zabiera z sob\u0105 siedem duch\u00f3w innych gorszych ni\u017c on, i wszed\u0142szy mieszkaj\u0105 tam; i bywa ko\u0144cowy stan cz\u0142owieka tego gorszy ni\u017c pierwotny?. Fragment ten wskazuje na bezu\u017cyteczno\u015b\u0107 ? nawet na niebezpiecze\u0144stwo ? tylko zewn\u0119trznej reformy, bez zmian i nape\u0142nienia serca. Usuni\u0119cie niekt\u00f3rych rzeczy, bez zast\u0105pienia ich innymi, wytwarza ?pr\u00f3\u017cni\u0119? (w. 44). Sztucznie narzucona moralno\u015b\u0107 pozostawia cz\u0142owieka bez obrony przed z\u0142ymi mocami, kt\u00f3re usi\u0142uj\u0105 si\u0119 w nim zadomowi\u0107. Tote\u017c napisano, \u017ce ?bywa ko\u0144cowy stan cz\u0142owieka tego gorszy ni\u017c pierwotny? (w. 45). Tylko w\u00f3wczas, kiedy b\u0119dziemy nape\u0142nieni Chrystusem, nie b\u0119dzie w nas wi\u0119cej miejsca dla \u015bwiata. Jedyn\u0105 realn\u0105 ochron\u0105 przed \u015bwiatem jest nasza sta\u0142a osobista spo\u0142eczno\u015b\u0107 z Panem. Tymczasem cz\u0142owiek, gdy straci t\u0119 spo\u0142eczno\u015b\u0107, stara si\u0119 zachowywa\u0107 jej pozory. Daremny trud! Lepiej jest ujawni\u0107 pora\u017ck\u0119 i stara\u0107 si\u0119 jej natychmiast zaradzi\u0107. Jedno jest poselstwo dla nas chrze\u015bcijan: ?Czuwajmy, aby\u015bmy zawsze byli nape\u0142nieni Chrystusem?. Nie ma potrzeby zrywa\u0107 starych li\u015bci, kt\u00f3re nie opad\u0142y jesieni\u0105. Wiosn\u0105, wraz z przyp\u0142ywem soku, powraca \u017cycie i pozosta\u0142e li\u015bcie same si\u0119 odrywaj\u0105. Nowa mi\u0142o\u015b\u0107 nie pozostawia ju\u017c miejsca starym uczuciom. Tak si\u0119 te\u017c rzecz przedstawia z Chrystusem i sprawami tego \u015bwiata.
\nNaszym trzecim tekstem jest 15 wiersz drugiego rozdzia\u0142u I Listu \u015bw. Jana: ?Nie mi\u0142ujcie \u015bwiata ani tych rzeczy, kt\u00f3re s\u0105 na \u015bwiecie. Je\u015bli kto mi\u0142uje \u015bwiat, nie ma w nim mi\u0142o\u015bci Ojca?. Zauwa\u017cmy, po pierwsze, \u017ce Jan m\u00f3wi o tych sprawach na p\u0142aszczy\u017anie naszych uczu\u0107. Nie m\u00f3wi on: ?Nie id\u017acie w \u015bwiat?, jak to czyni wielu kaznodziej\u00f3w, lecz m\u00f3wi: ?nie mi\u0142ujcie \u015bwiata?. By\u0107 cz\u0142owiekiem \u015bwiata (\u015bwieckim), to przede wszystkim sprawa serca; jest to raczej postawa ni\u017c dzia\u0142anie. Du\u017co jest chrze\u015bcijan, kt\u00f3rzy nie robi\u0105 tego, nie id\u0105 tam, a mimo to s\u0105 w gruncie rzeczy przywi\u0105zani do \u015bwiatowych uciech. Ich uczucia b\u0142\u0105dz\u0105 w \u015bwiecie i ich pragnienia zwr\u00f3cone s\u0105 ku \u015bwiatu. Ilu\u017c to chrze\u015bcijan przez wiele lat ulega\u0142o zwyczajom swego ewangelicznego \u015brodowiska i dlatego nie chodzili do kina? ? C\u00f3\u017c, kiedy wraz z nastaniem telewizji widzimy ich, jak sp\u0119dzaj\u0105 ca\u0142e dnie przed odbiornikami ogl\u0105daj\u0105c te same dwuznaczne filmy, kt\u00f3re jeszcze niedawno tak bardzo pot\u0119piali. \u015awiat zawsze mia\u0142 w ich sercach swoje miejsce, nie uzewn\u0119trznia\u0142 si\u0119 jednak pod pozorami pot\u0119pienia otoczenia. Dlatego B\u00f3g k\u0142adzie nacisk na stan wewn\u0119trzny, a nie tylko na zewn\u0119trzny czyn. Dalej Jan stwierdza, \u017ce mi\u0142o\u015b\u0107 do Ojca i mi\u0142o\u015b\u0107 do \u015bwiata wzajemnie si\u0119 wy\u0142\u0105czaj\u0105. Obecno\u015b\u0107 jednej narzuca nieobecno\u015b\u0107 drugiej.<\/p>\n\n\n\n
W swoim czasie mieli\u015bmy na naszym wydziale teologicznym pewnego studenta o sp\u00f3\u017anionym powo\u0142aniu. Pracowa\u0142 w lotnictwie w stopniu pu\u0142kownika, a b\u0119d\u0105c kawalerem przez wiele lat prowadzi\u0142 on rozwi\u0105z\u0142y tryb \u017cycia. Wskutek d\u0142ugiej choroby, pod wp\u0142ywem \u015bwiadectwa pewnej wierz\u0105cej piel\u0119gniarki oraz w wyniku pilnej lektury Pisma \u015awi\u0119tego cz\u0142owiek \u00f3w nawr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do Boga, a nast\u0119pnie ca\u0142kowicie zaanga\u017cowa\u0142 si\u0119 w s\u0142u\u017cb\u0119 dla Pana. B\u0119d\u0105c szczeg\u00f3lnie uzdolniony do ewangelizacji indywidualnej, prawie codziennie wykorzystywa\u0142 okazj\u0119, aby uda\u0107 si\u0119 do s\u0105siaduj\u0105cego z wydzia\u0142em baru. Tam, siedz\u0105c na sto\u0142ku przy fili\u017cance kawy, nawi\u0105zywa\u0142 rozmow\u0119 z posilaj\u0105cymi si\u0119 obok lud\u017ami. Pewnego dnia jaki\u015b m\u0142odzieniec s\u0142uchaj\u0105c jego \u015bwiadectwa o Jezusie Chrystusie, zrobi\u0142 mu niezbyt trafny zarzut: ?Zgoda, lecz jako chrze\u015bcijaninowi nie wolno panu p\u00f3j\u015b\u0107 na ta\u0144ce!? Nasz przyjaciel (kt\u00f3ry w przesz\u0142o\u015bci w tego rodzaju lokalach bywa\u0142) odpar\u0142 mu bez wahania: ?M\u00f3j drogi, jako chrze\u015bcijanin jestem ca\u0142kowicie wolny i mog\u0119 p\u00f3j\u015b\u0107, gdzie mi si\u0119 spodoba. Jednak dobrze wiem, \u017ce Jezus Chrystus, kt\u00f3ry jest dla mnie serdecznym przyjacielem, nie m\u00f3g\u0142by mi w takim miejscu towarzyszy\u0107. Gdybym tam si\u0119 uda\u0142, musia\u0142bym Go zostawi\u0107 za drzwiami. Ot\u00f3\u017c spo\u0142eczno\u015b\u0107 z Nim i Jego przyja\u017a\u0144 s\u0105 dla mnie zbyt cenne i zbyt nieodzowne, abym je kiedykolwiek po\u015bwi\u0119ca\u0142 za tak\u0105 cen\u0119!?. \u017badnych k\u0142opotliwych wyja\u015bnie\u0144 w tej odpowiedzi, \u017cadnych pobo\u017cnych frazes\u00f3w lub odwo\u0142ywania si\u0119 do przykaza\u0144. Mi\u0142o\u015b\u0107 Chrystusa zupe\u0142nie wystarczy\u0142a. Zreszt\u0105, by\u0142a to jedyna odpowied\u017a zdolna zadowoli\u0107 owego rozm\u00f3wc\u0119.
\nG.W<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Mimo i\u017c z\u0142o w swojej istocie pozostaje niezmienne, to jednak wyst\u0119puje ono w najr\u00f3\u017cnorodniejszych postaciach. My, chrze\u015bcijanie, stale znajdujemy si\u0119 pod wp\u0142ywem tego wrogiego, a zarazem kusz\u0105cego \u015bwiata, kt\u00f3ry nas przyci\u0105ga, stara si\u0119 w nas zadomowi\u0107, czyha na nas szukaj\u0105c...<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"give_campaign_id":0,"jetpack_post_was_ever_published":false,"footnotes":""},"class_list":["post-399","page","type-page","status-publish","hentry"],"wppr_data":{"cwp_meta_box_check":"No"},"yoast_head":"\n