O WIERZE I O NAŚLADOWANIU

Jaka wiara jest wiarą prawdziwą?
Nie wystarczy, abyśmy wierzyli tylko rozumem w istnienie Boga w niebie (WIARA ROZUMU); musimy wierzyć również sercem (WIARA SERCA), że Jezus Chrystus umarł za nas na Krzyżu i wypełnił za nas wszelką sprawiedliwość.
Skutki wiary są następujące:
a) pokój wewnętrzny
b) moc przeciwstawiania się grzechowi
c) pociecha w chwilach odczuwania pokus
d) pewność, że kiedyś będzie można ujrzeć to, w co się wierzy.
(Ewangelia Mateusza 9,29; 17,20; Dzieje Apostolskie 16,5; 26,18; List do Rzymian 5,1; 10,10; List do Efezjan 2,8-10; I List do Tymoteusza 6,11-12; List do Hebrajczyków 12,1-2; List Jakuba 1,6; 2,17-26; I List Jana 5,4; List Judy 1,20; Objawienie Jana 2,13).

Czy wszyscy ludzie mogą wierzyć?
Wiara człowieka jest również skutkiem działania Boga (Ewangelia Jana 6,37.44.65). Jednakże z uwagi na alternatywę: „chcę albo nie chcę wierzyć”, jego odpowiedzialność nie jest tym samym zniesiona. Człowiek jest i pozostanie tym, który z poczuciem wszelkiej odpowiedzialności powinien odpowiedzieć na wezwanie Boga. Jednakże w Biblii pokazane jest wyraźnie, że wiara nie jest ostatecznie własną decyzją człowieka, a więc dziełem ludzkim, ale tylko odpowiedzią na wezwanie i zaproszenie Boga. Ponieważ wezwanie Boga skierowane jest do wszystkich (Ewangelia Jana 3,16; I List do Tymoteusza 2,3-4), więc wszyscy ludzie, którzy słyszą to wezwanie, mają możliwość odpowiedzenia na nie pełnym wiary „tak”. Często spotykane powiedzenie: „nie mogę wierzyć” znaczy więc w rzeczywistości: „nie chcę wierzyć”.
(Ewangelia Marka 9,23; Ewangelia Jana 6,29; List do Rzymian 4,16a; 10,17; II List do Tesaloniczan 3,2; List do Hebrajczyków 11,6).

Jak przejawia się ta wiara?
Wiara, jeżeli jest prawdziwa, przejawia się nie tylko w wyznawaniu Jezusa, ale również w wyraźnym naśladowaniu Go:

1) W składaniu świadectwa
a) wewnątrz zboru
b) w rodzinie
c) w miejscu pracy
d) oraz wobec ludzi nieznajomych.
(Ewangelia Mateusza 10,32; List do Rzymian 10,9-10; List do Hebrajczyków 13,15; I List do Tymoteusza 6,12).

2) W postępowaniu i w uczynkach
(List Jakuba 2,14-26; 3,13; List do Efezjan 2,10; I List do Tymoteusza 4,12).

Na czym polegają te uczynki?
Uczynki te polegają na przestrzeganiu nakazów Ducha Świętego i przekazanych przez Niego Słów Boga.

1) W odniesieniu do życia osobistego
(List do Efezjan 4,25-32; 5,1-2.7.11.18; I List do Tymoteusza 6,6-12; List do Hebrajczyków 12,14; I List Jana 1,7-9; 2,15-17).

2) W odniesieniu do bliźniego
(Ewangelia Łukasza 10,27-37; List do Efezjan 6,1-9; I List do Tymoteusza 6,1-2; I List Piotra 2,21-23).

3) W odniesieniu do porządku ustawionego w Domu Bożym (zborze)
(I List do Tymoteusza 3,15; 4,15-16; List do Hebrajczyków 10,23-25; 12,14; 13,1-7.15-17).

Skąd otrzymujemy potrzebną do tego siłę?

1) Nie z własnej mocy.
(List do Rzymian 7,18-19; II List do Tymoteusza 3,5).

2) Przez moc Ducha Świętego, gdy świadomie poddajemy się Jego napomnieniom i nakazom.
(List do Rzymian 8,14; List do Efezjan 3,20; II List do Koryntian 3,18; 13,3-5; List do Filipian 2,12b-16; Księga Izajasza 30,31).

A jeżeli zawiedziemy…?
Bóg widzi nasze serce, poważnie potraktowaną pokutę, naszą skruchę i wyznanie naszych serc i odpowiada na to w Swojej łaskawości przebaczeniem i przywróceniem społeczności.
(I List Jana 1,9-2,2; Psalm 34,18; 51,17; Księga Izajasza 57,15; 66,2).

Wpłat można również dokonywać poprzez poniższy formularz
Darowizna

image_pdfimage_print

Chrześcijańska Misja Ewangeliczna"FILEO"

„Ja prosić będę Ojca i da wam innego Pocieszyciela, aby był z wami na wieki – Ducha prawdy, którego świat przyjąć nie może, bo go nie widzi i nie zna; wy go znacie, bo przebywa wśród was i w was będzie” Ewangelia Jana 14,16-17

Leave a Reply