Rozważania Biblijne 23.03.2022

23.03 „Racz Ty wysłuchać z niebios, z miejsca, gdzie mieszkasz, i odpuścić, i dać każdemu według jego postępków, jak Ty znasz jego serce, gdyż Ty jedynie znasz serce wszystkich synów ludzkich.” (II Księga Kronik 6,30)

Werset ten jest fragmentem modlitwy króla Salomona, którą wypowiedział podczas poświęcenia nowo wybudowanej świątyni jerozolimskiej. Abyśmy poznali kontekst tego wersetu, przytoczę tutaj cztery poprzednie: „Gdy niebiosa będą zamknięte i nie będzie deszczu, dlatego że zgrzeszyli przed tobą, lecz potem będą się modlić na tym miejscu i wyznawać twoje imię, i odwrócą się od swojego grzechu, gdyż ich poniżyłeś, to Ty usłysz z niebios i odpuść grzech twoich sług i twojego ludu izraelskiego, bo Ty uczysz ich drogi dobrej, jaką mają kroczyć; więc spuścisz potem deszcz na twoją ziemię, którą dałeś swojemu ludowi w dziedziczne posiadanie. A gdy nastanie głód w ziemi i gdy przyjdzie zaraza, śnieć, rdza, szarańcza, robactwo, gdy jego nieprzyjaciele udręczą go w którymś z miast jego ziemi, gdy nastanie jakakolwiek plaga, jakakolwiek choroba, tedy wszelką modlitwę, wszelkie błaganie, jakiekolwiek wypowie każdy człowiek i cały twój lud izraelski, kto tylko odczuje to jako swój cios i swoją boleść, i wzniesie swoje dłonie ku temu przybytkowi…” (II Księga Kronik 6,26-29).
Możemy zauważyć wyraźnie, że jest tu przedstawiona sytuacja, gdy Bóg karze swój lud w konsekwencji ich grzechów. W naszym wersecie przewodnim widać, co jest potrzebne, by Bóg zaprzestał karania i odpuścił grzechy: czyste serce i właściwe postępowanie. Możemy sto razy wyznawać grzechy przed Bogiem i modlić się o ich odpuszczenie, lecz nic co nie da, jeżeli nasze serce i postępowanie się nie zmienia. Nawet tysiąc modlitw o przebaczenie nie ma żadnego znaczenia, gdy w naszym sercu dalej rządzi szatan i grzech. Natomiast gdy my spełnimy Boże warunki, wtedy On spełni nasze. „Nawróćcie się do mnie, wtedy i ja zwrócę się ku wam – mówi Pan Zastępów” (Księga Malachiasza 3,7). „I dlatego Pan czeka, aby wam okazać łaskę, i dlatego podnosi się, aby się nad wami zlitować, gdyż Pan jest Bogiem prawa” (Księga Izajasza 30,18). „Wszakże jeszcze teraz mówi Pan: Nawróćcie się do mnie całym swym sercem, w poście, płaczu i narzekaniu! Rozdzierajcie swoje serca, a nie swoje szaty, i nawróćcie się do Pana, swojego Boga, gdyż On jest łaskawy i miłosierny, nierychły do gniewu i pełen litości, i żal mu karania!” (Księga Joela 2,12-13).
Zatem przyjdźmy do Pana, wyznając Mu grzechy ze szczerego serca, zmieńmy nasze postępowanie, a wtedy On ulituje się nad nami! „Przeto poddajcie się Bogu, przeciwstawcie się diabłu, a ucieknie od was. Zbliżcie się do Boga, a zbliży się do was. Obmyjcie ręce, grzesznicy, i oczyśćcie serca, ludzie o rozdwojonej duszy. Biadajcie i smućcie się, i płaczcie; śmiech wasz niech się w żałość obróci, a radość w przygnębienie. Uniżcie się przed Panem, a wywyższy was” (List Jakuba 4,7-10).
Estera Bednarska

Wpłat można również dokonywać poprzez poniższy formularz
Darowizna

image_pdfimage_print

Chrześcijańska Misja Ewangeliczna"FILEO"

„Ja prosić będę Ojca i da wam innego Pocieszyciela, aby był z wami na wieki – Ducha prawdy, którego świat przyjąć nie może, bo go nie widzi i nie zna; wy go znacie, bo przebywa wśród was i w was będzie” Ewangelia Jana 14,16-17

Leave a Reply