Rozważania Biblijne 19.11.2021

19.11 „A nie tylko to, chlubimy się też z ucisków, wiedząc, że ucisk wywołuje cierpliwość, a cierpliwość doświadczenie, doświadczenie zaś nadzieję” (List do Rzymian 5,3-4)

Chlubić się z ucisków, problemów, słabości? O co tak naprawdę chodzi w tych wersetach? Czy kiedykolwiek zastanawialiśmy się, co apostoł Paweł ma na myśli, pisząc te słowa?
Abyśmy lepiej mogli zrozumieć powyższe słowa, przytoczę jeden werset: „A wiemy, że Bóg współdziała we wszystkim ku dobremu z tymi, którzy Boga miłują, to jest z tymi, którzy według postanowienia jego są powołani” (List do Rzymian 8,28). Jeżeli we wszystkim Bóg współdziała z nami ku dobremu, to także i w naszych uciskach. I właśnie z tego powodu możemy się chlubić, będąc uciskani. W naszych przewodnich wersetach widzimy, że ucisk wywołuje w nas cierpliwość. Ta cierpliwość jest powodem do chluby, nie z nas samych – oczywiście – lecz z cudownego działania Bożego ku naszemu dobru, gdyż gdyby nie ten ucisk, nie nauczylibyśmy się cierpliwości. Od pewnego czasu mam pewien problem. Myślę, że Bóg dał mi ten problem między innymi w tym celu, abym nie popadła w pychę. A więc mogę chlubić się z tego mojego problemu przed Bogiem, gdyż on przyczynia się do tego, że nie popadam w grzech pychy.
„Jeśli się mam chlubić, to chlubić się będę ze słabości mojej” (II List do Koryntian 11,30). „Z takiego chlubić się będę, ale z siebie samego chlubić się nie będę, chyba tylko ze słabości moich. Bo jeśli nawet zechcę się chlubić, nie będzie to przechwałka głupiego, bo prawdą będzie to, co powiem; lecz wstrzymuję się, aby ktoś nie myślał o mnie więcej nad to, co u mnie widzi lub co ode mnie słyszy. Bym się więc z nadzwyczajności objawień zbytnio nie wynosił, wbity został cierń w ciało moje, jakby posłaniec szatana, by mnie policzkował, abym się zbytnio nie wynosił. W tej sprawie trzy razy prosiłem Pana, by on odstąpił ode mnie. Lecz powiedział do mnie: Dosyć masz, gdy masz łaskę moją, albowiem pełnia mej mocy okazuje się w słabości. Najchętniej więc chlubić się będę słabościami, aby zamieszkała we mnie moc Chrystusowa. Dlatego mam upodobanie w słabościach, w zniewagach, w potrzebach, w prześladowaniach, w uciskach dla Chrystusa; albowiem kiedy jestem słaby, wtedy jestem mocny” (II List do Koryntian 12,5-10). „Tak że i my sami chlubimy się wami w zborach Bożych, waszą wytrwałością i wiarą we wszystkich prześladowaniach waszych i uciskach, jakie znosicie” (II List do Tesaloniczan 1,4). „A niech brat ubogi chlubi się z wywyższenia swego, bogaty zaś z poniżenia swego, gdyż przeminie jak kwiat trawy” (List Jakuba 1,9-10).
Chlubmy się więc w Bogu ze słabości naszych, a dostąpimy wywyższenia od Boga naszego! „Kto się tedy chlubi, w Panu niechaj się chlubi” (II List do Koryntian 10,17).
Estera Bednarska

Wpłat można również dokonywać poprzez poniższy formularz
Darowizna
image_pdfimage_print

Chrześcijańska Misja Ewangeliczna"FILEO"

„Ja prosić będę Ojca i da wam innego Pocieszyciela, aby był z wami na wieki – Ducha prawdy, którego świat przyjąć nie może, bo go nie widzi i nie zna; wy go znacie, bo przebywa wśród was i w was będzie” Ewangelia Jana 14,16-17

Leave a Reply

%d bloggers like this: