Rozważania Biblijne 16.11.2021

16.11 „Ja jestem Pan i nie ma innego. Ja tworzę światłość i stwarzam ciemność, Ja przygotowuję zarówno zbawienie, jak i nieszczęście, Ja, Pan, czynię to wszystko.” (Księga Izajasza 45,6-7)

Nikt i nic na tym świecie nie jest w stanie zaciemnić Bożego planu. Wszystko, co się dzieje na tym świecie, zarówno złe jak i dobre, dzieje się według woli Bożej. Bóg posługuje się zarówno dobrymi, jak i złymi ludźmi, do tego, aby wypełniła się Jego wola. Nasz dzisiejszy werset przewodni jest fragmentem dłuższej wypowiedzi Bożej do pogańskiego władcy, Cyrusa, którego Bóg wybrał w pewnym celu. Aby zrozumieć jej kontekst, zachęcam do przeczytania 45 rozdziału Księgi Izajasza wersety 1-7.
Cyrus. Potężny władca ówczesnego imperium, który wyznał z serca przed wszystkimi podległymi mu ludami i narodami, że cała władza, którą ma, pochodzi od Boga i że to Bóg jest tym, któremu on, tak wielki król, jest podległy: „Wszystkie królestwa ziemi dał mi Pan, Bóg niebios, On też rozkazał mi, abym zbudował mu świątynię w Jeruzalemie, które jest w Judzie” (Księga Ezdrasza 1,1-2).
Jak wiemy, w czasach starotestamentowych jedynie naród izraelski był uważany za wybrany przez Boga. Dlaczego zatem perski król Cyrus wyznaje publicznie Boga? I dlaczego prorok Izajasz pisze, że on jest pomazańcem Pańskim? (Księga Izajasza 45,1). Słowo „pomazaniec” oznacza osobę, która została wybrana przez Boga do wypełnienia ważnych zadań. A przecież Cyrus to poganin! Osoba, która nie była z Izraela! Osoba uważana za wroga ludu Bożego. Więc o co tu chodzi? Czyżby Izajasz się pomylił w swoim proroctwie?
Jednak Izajasz pisze dalej, że to Bóg jest po prawej stronie Cyrusa, Bóg ujął go za prawą rękę. To Bóg przeznaczył go, aby „zdeptał narody” i aby przed nim otworzone zostały bramy miast. Nie tylko to – Bóg szedł przed Cyrusem i wyrównywał jego kręte drogi, Bóg dawał mu ukryte skarby i Bóg czynił go coraz potężniejszym (Iz. 45,1-3). Dlaczego? Dlaczego tego poganina? „Abyś poznał, że Ja jestem Pan, który cię wołam po imieniu, Bóg Izraela” – mówi Bóg do Cyrusa. I dalej: „Nadałem ci zaszczytne imię, chociaż mnie nie znałeś” (Iz. 45,3-4). Innymi słowy: chociaż byłeś daleko od Boga, to Bóg Cię wybrał. Chociaż byłeś uważany za niewierzącego i z daleka od społeczności Bożej, Bóg dał Ci ważne zadanie. On dał Ci nowe imię i On uczynił Cię Swoim dzieckiem. W jakim celu? Dlaczego akurat tego poganina? Dlaczego takiego złego człowieka? „Przez wzgląd na mojego sługę Jakuba i Izraela, mojego wybrańca” (Iz. 45,4). Przez wzgląd na Boży lud. Przez wzgląd na tych, którzy są wierzący, aby byli jeszcze bliżej Boga. A także przez wzgląd na niewierzących, aby poznali Bożą chwałę, Bożą potęgę i nawrócili się do Niego: „Aby poznali od wschodu słońca i od zachodu, że nie ma nikogo oprócz mnie” (Iz. 45,6). Aby ludzie wiedzieli, że tylko Pan jest Bogiem i że On może wszystko, że żadna sprawa nie jest dla Niego niewykonalna, a niemożliwe staje się możliwym. „Ja przygotowuję zarówno zbawienie, jak i nieszczęście, Ja, Pan, czynię to wszystko” (Iz. 45,7). Bóg jest sprawcą naszego zbawienia. Ale On jest również sprawcą nieszczęścia tych, którzy nie chcą przyjąć Jego woli, którzy są daleko od Niego i nie czują potrzeby zbliżenia się do Boga.
Obyśmy my należeli do tych, wobec których Pan przygotował zbawienie!
Estera Bednarska

Wpłat można również dokonywać poprzez poniższy formularz
Darowizna
image_pdfimage_print

Chrześcijańska Misja Ewangeliczna"FILEO"

„Ja prosić będę Ojca i da wam innego Pocieszyciela, aby był z wami na wieki – Ducha prawdy, którego świat przyjąć nie może, bo go nie widzi i nie zna; wy go znacie, bo przebywa wśród was i w was będzie” Ewangelia Jana 14,16-17

Leave a Reply

%d bloggers like this: