Rozważania Biblijne 13.10.2021

13.10 „I wy sami jako kamienie żywe budujcie się w dom duchowy, w kapłaństwo święte, aby składać duchowe ofiary przyjemne Bogu przez Jezusa Chrystusa.” (I List Piotra 2,5)

My, ludzie narodzeni na nowo z Bożego Ducha, jesteśmy żywymi kamieniami w domu duchowym, którym jest Boży Kościół. Każdy z nas, wierzących, ma swój udział w budowaniu Królestwa Bożego na tej ziemi. Jakie jest nasze zadanie w tej duchowej budowli? Bycie kapłanami Bożymi i składanie duchowych ofiar przyjemnych Bogu. „Ale wy jesteście rodem wybranym, królewskim kapłaństwem, narodem świętym, ludem nabytym, abyście rozgłaszali cnoty tego, który was powołał z ciemności do cudownej swojej światłości” (I List Piotra 2,9).
Jednak jak mamy to czynić? Jak mamy wypełniać to zadanie? Podobnie jak starotestamentowi kapłani składali ofiary ze zwierząt w sensie dosłownym, tak my mamy składać ofiary w sensie duchowym, ofiary przyjemne Bogu. A co jest tą ofiarą, która jest przyjemna dla Boga?
„Panie! Otwórz wargi moje, a usta moje głosić będą chwałę twoją! Albowiem ofiar nie żądasz, a całopalenia, choćbym ci je dał, nie zechcesz przyjąć. Ofiarą Bogu miłą jest duch skruszony, sercem skruszonym i zgnębionym nie wzgardzisz, Boże” (Psalm 51,17-19). „Panie, wzywam cię, pośpiesz mi z pomocą, usłysz głos mój, gdy wołam do ciebie! Niech wznosi się ku tobie modlitwa moja jak kadzidło, a podniesienie rąk moich jak ofiara wieczorna!” (Psalm 141,1-2). „Wykonywanie sprawiedliwości i prawa milsze jest Panu niż krwawa ofiara” (Przypowieści Salomona 21,3). „A pewien mąż w Cezarei, imieniem Korneliusz, setnik kohorty, zwanej italską, pobożny i bogobojny wraz z całym domem swoim, dający hojne jałmużny ludowi i nieustannie modlący się do Boga, ujrzał wyraźnie w widzeniu za dnia około dziewiątej godziny anioła Bożego, który przystąpił do niego i rzekł mu: Korneliuszu! Ten zaś, strachem zdjęty, utkwił w nim wzrok i rzekł: Co jest, Panie? I rzekł mu: Modlitwy twoje i jałmużny twoje jako ofiara dotarły przed oblicze Boże (Dzieje Apostolskie 10,1-4). „Weźcie ze sobą słowa skruchy i nawróćcie się do Pana! Mówcie do niego: Odpuść nam wszelką winę i przyjmij naszą prośbę, a my złożymy ci w ofierze owoce naszych warg!” (Księga Ozeasza 14,2).
Zatem przyczyniajmy się do budowania Królestwa Bożego na tej ziemi, bądźmy kapłanami Pana, składającymi mu w ofierze to wszystko, co przyjemne i pożyteczne. Ofiarujmy Bogu swoje serca, swoją rodzinę, swój czas, swoje plany, swój majątek, swoje całe życie.
Estera Bednarska

Wpłat można również dokonywać poprzez poniższy formularz
Darowizna
image_pdfimage_print

Chrześcijańska Misja Ewangeliczna"FILEO"

„Ja prosić będę Ojca i da wam innego Pocieszyciela, aby był z wami na wieki – Ducha prawdy, którego świat przyjąć nie może, bo go nie widzi i nie zna; wy go znacie, bo przebywa wśród was i w was będzie” Ewangelia Jana 14,16-17

Leave a Reply

%d bloggers like this: