Rozważania Biblijne 04.09.2021

04.09 „Błogosławieni, którzy się smucą, albowiem oni będą pocieszeni.” (Ewangelia Mateusza 5,4)

Ktoś może powiedzieć: czy chrześcijanin powinien się smucić? Przecież Biblia mówi, że powinniśmy się radować w każdych okolicznościach. Jak mamy pogodzić to, że mamy być radośni i jednocześnie smucić się? Otóż w ten sposób, iż Słowo Boże mówi nam o dwóch rodzajach smutku: „Bo jeśli nawet listem was zasmuciłem, nie żałuję tego; a jeślim nawet żałował – widzę bowiem, że ów list zasmucił was przynajmniej na chwilę – teraz jednak cieszę się, nie dlatego, że byliście zasmuceni, ale że byliście zasmuceni ku upamiętaniu; zasmuceni bowiem byliście po Bożemu tak, że w niczym nie ponieśliście szkody z naszej strony. Albowiem smutek, który jest według Boga, sprawia upamiętanie ku zbawieniu i nikt go nie żałuje; smutek zaś światowy sprawia śmierć. Patrzcie, co ten wasz smutek według Boga sprawił, jaką gorliwość, jakie uniewinnianie się, jakie oburzenie, jaką obawę, jaką tęsknotę, jaki zapał, jaką karę! Pod każdym względem okazaliście się czystymi w tej sprawie” (II List do Koryntian 7,8-11).
A więc cóż to jest za smutek, który cechuje dzieci Boże? Jest to smutek z powodu grzechu! Nie jest to smutek tego świata – z powodu zatroskania, problemów, gdyż taki smutek wiedzie ku śmierci. Natomiast smutek, który jest z Boga, smutek z powodu naszych grzechów i grzechów innych osób – wiedzie do zbawienia i życia wiecznego. Apostoł Paweł przejawiał taki smutek z powodu grzechów swoich rodaków: „Prawdę mówię w Chrystusie, nie kłamię, a poświadcza mi to sumienie moje w Duchu Świętym, że mam wielki smutek i nieustanny ból w sercu swoim. Albowiem ja sam gotów byłem modlić się o to, by być odłączony od Chrystusa za braci moich, krewnych moich według ciała, Izraelitów, do których należy synostwo i chwała, i przymierza, i nadanie zakonu, i służba Boża, i obietnice” (List do Rzymian 9,1-4). Jak bardzo z powodu grzechu smucił się sam Jezus! „A gdy się przybliżył, ujrzawszy miasto, zapłakał nad nim, mówiąc: Gdybyś i ty poznało w tym to dniu, co służy ku pokojowi. Lecz teraz zakryte to jest przed oczyma twymi. Gdyż przyjdą na ciebie dni, że twoi nieprzyjaciele usypią wał wokół ciebie i otoczą, i ścisną cię zewsząd. I zrównają cię z ziemią i dzieci twoje w murach twoich wytępią, i nie pozostawią z ciebie kamienia na kamieniu, dlatego żeś nie poznało czasu nawiedzenia swego” (Ewangelia Łukasza 19,41-44).
Drogi Czytelniku! Czy Twoje serce szczerze się smuci, gdy upadasz w grzech? Czy przeżywasz smutek z powodu grzechów Twoich niezbawionych członków rodziny? Czy modlisz się o sąsiadów i znajomych z pracy? Czy prosisz Pana o ich zbawienie? Błogosławiony jesteś, gdy przeżywasz ten rodzaj smutku, bowiem doznasz pocieszenia od Pana, Boga naszego!
Estera Bednarska

Wpłat można również dokonywać poprzez poniższy formularz
Darowizna
image_pdfimage_print

Chrześcijańska Misja Ewangeliczna"FILEO"

„Ja prosić będę Ojca i da wam innego Pocieszyciela, aby był z wami na wieki – Ducha prawdy, którego świat przyjąć nie może, bo go nie widzi i nie zna; wy go znacie, bo przebywa wśród was i w was będzie” Ewangelia Jana 14,16-17

Leave a Reply

%d bloggers like this: