Rozważania Biblijne 02.09.2021

02.09 „A kto się będzie wywyższał, będzie poniżony, a kto się będzie poniżał, będzie wywyższony.” (Ewangelia Mateusza 23,12)

„Następnie, gdy zauważył, jak obierali pierwsze miejsca, powiedział do zaproszonych podobieństwo, tak do nich mówiąc: Gdy cię ktoś zaprosi na wesele, nie siadaj na pierwszym miejscu, bo czasem zjawi się ktoś znaczniejszy od ciebie, także zaproszony, wtedy przyjdzie ten, który ciebie i tamtego zaprosił i powie ci: Ustąp temu miejsca; i wtedy ze wstydem będziesz musiał zająć ostatnie miejsce. A gdy będziesz zaproszony i pójdziesz, usiądź na ostatnim miejscu, gdy zaś przyjdzie ten, który cię zaprosił, rzecze do ciebie: Przyjacielu, usiądź wyżej! Wtedy doznasz czci wobec wszystkich współbiesiadników. Każdy bowiem, kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się poniża, będzie wywyższony” (Ewangelia Łukasza 14,7-11).
Jak upokorzony będzie czuł się ten człowiek, który z pierwszego miejsca nagle spadnie na ostatnie! Niestety, upokorzenia tego rodzaju doznają wszyscy ci, którzy samych siebie uważają za stojących wyżej od innych: za lepszych, mądrzejszych itp. Nawet jeżeli inni ludzie ich nie upokorzą, w swoim czasie upokorzy ich Bóg, lecz wtedy częstokroć będzie już za późno na poprawę!
„A był pewien człowiek bogaty, który się przyodziewał w szkarłatne szaty i kosztowne tkaniny i co dzień wystawnie ucztował. Był też pewien żebrak, imieniem Łazarz, który leżał u jego wrót owrzodziały. I pragnął nasycić się odpadkami ze stołu bogacza, a tymczasem psy przychodziły i lizały jego rany. I stało się, że umarł żebrak, i zanieśli go aniołowie na łono Abrahamowe; umarł też bogacz i został pochowany. A gdy w krainie umarłych cierpiał męki i podniósł oczy swoje, ujrzał z daleka Abrahama i Łazarza na jego łonie. Wtedy zawołał i rzekł: Ojcze Abrahamie, zmiłuj się nade mną i poślij Łazarza, aby umoczył koniec palca swego w wodzie i ochłodził mi język, bo męki cierpię w tym płomieniu” (Ewangelia Łukasza 16,19-24).
Ten bogacz, który za życia był tak wywyższony, jakiego upokorzenia doznał po śmierci! Na dodatek upokorzenie było tylko wierzchołkiem góry lodowej mąk wiecznych, które go czekały w piekle! Dlatego ukórzmy się przed Bogiem już na tej ziemi, aby nasza sytuacja nie była równie beznadziejna! „Ukórzcie się więc pod mocną rękę Bożą, aby was wywyższył czasu swego” (I List Piotra 5,6). „Lecz pokorni odziedziczą ziemię i rozkoszować się będą obfitym pokojem” (Psalm 37,11). „Ja zaś jestem nędzny i zbolały; niech zbawienie twoje podniesie mnie, Boże! Wysławiać będę pieśnią imię Boże i dziękczynieniem będę je uwielbiał. A będzie to milsze Panu niż wół, niż byk z rogami i racicami. Niechaj ujrzą to pokorni i rozradują się! O, wy, co szukacie Boga, niech ożyje serce wasze! Bo Pan wysłuchuje biednych i nie gardzi więźniami swymi” (Psalm 69,30-34).
Estera Bednarska

Wpłat można również dokonywać poprzez poniższy formularz
Darowizna
image_pdfimage_print

Chrześcijańska Misja Ewangeliczna"FILEO"

„Ja prosić będę Ojca i da wam innego Pocieszyciela, aby był z wami na wieki – Ducha prawdy, którego świat przyjąć nie może, bo go nie widzi i nie zna; wy go znacie, bo przebywa wśród was i w was będzie” Ewangelia Jana 14,16-17

Leave a Reply

%d bloggers like this: