Rozważania Biblijne 15.06.2021

15.06 „Błogosławiony ten, któremu odpuszczono występek, którego grzech został zakryty! Błogosławiony człowiek, któremu Pan nie poczytuje winy, a w duchu jego nie ma obłudy!” (Psalm 32,1-2)

Jak się czuje człowiek, któremu Bóg odpuścił wszystkie grzechy? Z pewnością prawdziwie szczęśliwy! Nie jest to zwykła, ludzka radość, lecz Boży bezmiar szczęścia, który otacza całą istotę, „otaczasz mnie radością wybawienia” (Psalm 32,7). Dusza człowieka wolnego od winy pragnie śpiewać Bogu na chwałę: „Weselcie się w Panu i radujcie się sprawiedliwi! Śpiewajcie radośnie wszyscy prawego serca” (Psalm 32,11). Człowiek ten śpiewa, gdyż pełen jest wdzięczności do Boga. „Słowo Chrystusowe niech mieszka w was obficie; we wszelkiej mądrości nauczajcie i napominajcie jedni drugich przez psalmy, hymny, pieśni duchowne, wdzięcznie śpiewając Bogu w sercach waszych” (List do Kolosan 3,16). Po okresie smutku z powodu świadomości grzechu Bóg obdarza duszę pocieszeniem. „Błogosławieni, którzy się smucą, albowiem oni będą pocieszeni” (Ewangelia Mateusza 5,4). „Teraz jednak cieszę się, nie dlatego, że byliście zasmuceni, ale że byliście zasmuceni ku upamiętaniu; zasmuceni bowiem byliście po Bożemu tak, że w niczym nie ponieśliście szkody z naszej strony. Albowiem smutek, który jest według Boga, sprawia upamiętanie ku zbawieniu i nikt go nie żałuje; smutek zaś światowy sprawia śmierć” (II List do Koryntian 7,9-10). Pocieszona dusza doznaje Bożego pokoju. „A choćby się góry poruszyły i pagórki się zachwiały, jednak moja łaska nie opuści cię, a przymierze mojego pokoju się nie zachwieje, mówi Pan, który się nad tobą lituje” (Księga Izajasza 54,10). „Pokój zostawiam wam, mój pokój daję wam; nie jak świat daje, Ja wam daję. Niech się nie trwoży serce wasze i niech się nie lęka” (Ewangelia Jana 14,27). W końcu człowiek doznający odpuszczenia grzechów odczuwa Bożą wszechogarniającą miłość, co sprawia, że on sam pragnie dać tę miłość innym. „A ponad to wszystko przyobleczcie się w miłość, która jest spójnią doskonałości” (List do Kolosan 3,14). „Teraz więc pozostaje wiara, nadzieja, miłość, te trzy; lecz z nich największa jest miłość” (I List do Koryntian 13,13).
Zatem śpiewajmy na chwałę Panu, my, którzy dostąpiliśmy łaski odpuszczenia naszych win: „Błogosław, duszo moja, Panu i nie zapominaj wszystkich dobrodziejstw jego! On odpuszcza wszystkie winy twoje, leczy wszystkie choroby twoje. On ratuje od zguby życie twoje; On wieńczy cię łaską i litością. On nasyca dobrem życie twoje, tak iż odnawia się jak u orła młodość twoja. Pan wymierza sprawiedliwość i przywraca prawo wszystkim uciśnionym. Objawił Mojżeszowi drogi swoje, synom Izraela dzieła swoje. Miłosierny i łaskawy jest Pan, cierpliwy i pełen dobroci. Nie prawuje się ustawicznie, nie gniewa się na wieki. Nie postępuje z nami według grzechów naszych ani nie odpłaca nam według win naszych. Lecz jak wysoko jest niebo nad ziemią, tak wielka jest dobroć jego dla tych, którzy się go boją. Jak daleko jest wschód od zachodu, tak oddalił od nas występki nasze” (Psalm 103,2-12).
Estera Bednarska

Darowizna

image_pdfimage_print

Chrześcijańska Misja Ewangeliczna"FILEO"

„Ja prosić będę Ojca i da wam innego Pocieszyciela, aby był z wami na wieki – Ducha prawdy, którego świat przyjąć nie może, bo go nie widzi i nie zna; wy go znacie, bo przebywa wśród was i w was będzie” Ewangelia Jana 14,16-17

Leave a Reply

%d bloggers like this: