DLACZEGO PAN JEZUS PRZYJDZIE POWTÓRNIE?

„I usłyszałem donośny głos z tronu mówiący: Oto przybytek Boga między ludźmi! I będzie mieszkał z nimi, a oni będą ludem jego, a sam Bóg będzie z nimi” (Objawienie Jana 21,3).

Kiedy Pan Jezus przyszedł przed dwoma tysiącami lat na ziemię, to Jego przyjście miało specjalny cel. Pan Jezus sam to powiedział. Posłuchajmy: „Przyszedł bowiem Syn Człowieczy, aby szukać i zbawić to, co zginęło” (Ewangelia Łukasza 19,10). „Nie przyszedłem bowiem wzywać sprawiedliwych, lecz grzeszników” (Ewangelia Mateusza 9,13). „Syn Człowieczy nie przyszedł, aby mu służono, lecz aby służył i oddał życie swoje na okup za wielu” (Ewangelia Mateusza 20,28). „Ja jestem dobry pasterz. Dobry pasterz życie swoje kładzie za owce” (Ewangelia Jana 10,11).

Powtórne przyjście Pana naszego Jezusa Chrystusa jest nie mniej ważne    i posiada szczególne znaczenie. Posłuchajmy, co na ten temat mówi Pismo Święte: „Albowiem jak w Adamie wszyscy umierają, tak też w Chrystusie wszyscy zostaną ożywieni. A każdy w swoim porządku: jako pierwszy Chrystus, potem ci, którzy są Chrystusowi w czasie jego przyjścia” (I List do Koryntian 15,22-23). „Gdyż sam Pan na dany rozkaz, na głos archanioła i trąby Bożej zstąpi z nieba; wtedy najpierw powstaną ci, którzy umarli w Chrystusie, potem my, którzy pozostaniemy przy życiu, razem z nimi porwani będziemy w obłokach w powietrze, na spotkanie Pana; i tak zawsze będziemy z Panem. Przeto pocieszajcie się nawzajem tymi słowy” (I List do Tesaloniczan 4,16-18). „To jest pierwsze zmartwychwstanie. Błogosławiony i święty ten, który ma udział     w pierwszym zmartwychwstaniu; nad nimi druga śmierć nie ma mocy, lecz będą kapłanami Boga i Chrystusa i panować z nim będą przez tysiąc lat” (Objawienie Jana 20,5-6). Obietnice Boże wypełnią się. Błogosławiona chwila zmartwychwstania nadejdzie. A kiedy tu i tam otworzy się grób, to ci, którzy zasnęli w Chrystusie, zmartwychwstaną w nowym przemienionym ciele na głos trąby Bożej. A wraz z nimi, w tym samym ułamku sekundy, przemienieni zostaną wszyscy żyjący na ziemi, którzy przyjęli Pana Jezusa Chrystusa jako swojego osobistego Zbawiciela.

Zmartwychwstanie to jest potwierdzeniem zwycięstwa nad śmiercią, dokonanego przez Syna Bożego. Pierwsze zmartwychwstanie i przemienienie dotyczy ludzi prawdziwie wierzących. Niepojednani z Bogiem pozostaną  w grobach i zmartwychwstaną dopiero na Sąd Ostateczny po tysiącletnim Królestwie założonym przez Pana Jezusa Chrystusa. Ci, którzy zasnęli pojednani z Bogiem, zmartwychwstaną i w przemienionych ciałach wyjdą na spotkanie z Panem. Nastąpi spotkanie Oblubienicy z Oblubieńcem. Wówczas nastąpi wypełnienie obietnicy, darowanej nam przez samego Pana. Posłuchajmy: „A jeśli pójdę i przygotuję wam miejsce, przyjdę znowu i wezmę was do siebie, abyście, gdzie Ja jestem, i wy byli” (Ewangelia Jana 14,3).

I wreszcie Kościół Jezusa Chrystusa wszystkich czasów i ziem po raz pierwszy połączy się razem. Nastąpi wielka radość ze spotkania z Jezusem i ze swoimi bliskimi. Pan Jezus przyjdzie i zabierze Swój Kościół przed panowaniem „antychrysta” i przed nastaniem wielkiego ucisku. Z chwilą zabrania Kościoła z ziemi, potwierdzą się słowa Pana Jezusa: „Dana mi jest wszelka moc na niebie i na ziemi” (Ewangelia Mateusza 28,17). Po wielkim ucisku, po wypełnieniu się Bożych planów, Syn Boży przyjdzie znowu, ażeby założyć tysiącletnie Królestwo pokoju na ziemi. Tysiącletnie Królestwo na ziemi nie jest wytworem ludzkiej fantazji, lecz potwierdzeniem biblijnych prawd i obietnic. W Biblii czytamy w wielu miejscach o tym Królestwie. Anielskie posłannictwo, mówiące o pokoju na ziemi, wypełni się całkowicie. Powstanie tego Królestwa będzie błogosławieństwem dla umęczonej ziemi  i stanie się odczuwalne w całej naturze. Posłuchajmy, co na ten temat piszą prorocy, Izajasz i Zachariasz: „Niech się rozweseli pustyni i spieczona ziemia; niech się rozraduje i zakwitnie step!” (Księga Izajasza 35,1). „Zamiast głogu wyrośnie cyprys, zamiast pokrzywy wyrośnie mirt. I będzie to dla Pana chlubą, znakiem wiecznym, który nie zniszczeje” (Księga Izajasza 55,13). „I będzie wilk gościem jagnięcia, a lampart będzie leżał obok koźlęcia, cielę i lwiątko, i tuczne bydło będą razem, a mały chłopiec je poprowadzi. Krowa będzie się pasła z niedźwiedzicą, ich młode będą leżeć razem, a lew będzie karmił się słomą jak wół. Niemowlę bawić się będzie nad jamą żmii, a do nory węża wyciągnie dziecię swoją rączkę. Nie będą krzywdzić ani szkodzić na całej mojej świętej górze, bo ziemia będzie pełna poznania Pana jakby wód, które wypełniają morze” (Księga Izajasza 11,6-9). „I będzie Pan królem całej ziemi. W owym dniu Pan będzie jedyny i jedyne będzie jego imię” (Księga Zachariasza 14,9).   A my Jego wybrani, będziemy Jego kapłanami i będziemy z Nim współrządzić. Będzie to błogosławiony czas. I wypełnią się w pełni słowa modlitwy Pańskiej, Królestwo Jego stanie się na Ziemi faktem dokonanym. Imię Jego będzie w pełni uświęcone. Dziać się będzie Jego wola. Owego błogosławionego pokoju szatan nie będzie zakłócał. Potwierdza to św. Jan w swoim Objawieniu: „I widziałem anioła zstępującego z nieba, który miał klucz od otchłani i wielki łańcuch w swojej ręce. I pochwycił smoka, węża starodawnego, którym jest diabeł i szatan, i związał go na tysiąc lat. I wrzucił go do otchłani, i zamknął ją, i położył nad nim pieczęć, aby już nie zwodził narodów, aż się dopełni owych tysiąc lat. Potem musi być wypuszczony na krótki czas” (Objawienie Jana     20,1-3).

I wówczas szatan w krótkim okresie czasu spowoduje doświadczenie tych wszystkich, którzy na ziemi przeżywali owe błogosławione tysiąc lat w Królestwie pokoju. Po tym doświadczeniu, zostanie ponownie pochwycony  i wrzucony zostanie w ognisty piec i znajdzie w nim zapłatę za swoje postępowanie. A potem przyjdzie Sąd Ostateczny. I zmartwychwstaną i staną przed Bożą sądową stolicą wszyscy umarli od początku świata i wszyscy wówczas jeszcze żyjący. I otwarte będą tam księgi i żaden grzech nie będzie tam zapomniany,

Ci, którzy nie pojednali się już tu, na ziemi z Bogiem, skazani zostaną na wieczne potępienie i odejdą do miejsca przeznaczonego dla szatana i jego aniołów. Pan Jezus powiedział: „Ja jestem droga i prawda, i żywot, nikt nie przychodzi do Ojca, tylko przeze mnie” (Ewangelia Jana 14,6). Kto w okresie łaski nie przyjął Go jako swojego osobistego Zbawiciela, ten spotka się z Nim na Sądzie Ostatecznym. Natomiast ten, którego imię zostało zapisane w Księdze Życia, wejdzie do Królestwa chwały Bożej i pozostanie z Nim na wieki.

                                                                           K. M.

Darowizna

image_pdfimage_print

Chrześcijańska Misja Ewangeliczna"FILEO"

„Ja prosić będę Ojca i da wam innego Pocieszyciela, aby był z wami na wieki – Ducha prawdy, którego świat przyjąć nie może, bo go nie widzi i nie zna; wy go znacie, bo przebywa wśród was i w was będzie” Ewangelia Jana 14,16-17

Leave a Reply

%d bloggers like this: