PIĘĆ ZASAD PROTESTANTYZMU – cz. III

Zasada trzecia – „Sola gratia” („Tylko z łaski”) to doktryna biblijna stwierdzająca, że tylko Boża łaska jest przyczyną zbawienia grzesznika. Oznacza to odrzucenie jakichkolwiek środków dostępnych człowiekowi, które mogą  wpłynąć na jego stan przed Bogiem – prócz samej łaski. Człowiek bez Bożej łaski nie może w żaden sposób osiągnąć zbawienia. Jest on skażony grzechem, potępiony, w stanie beznadziei. Zbawienie nigdy nie jest skutkiem odpłaty Bożej za jakiekolwiek zasługi lub dobre uczynki.

I DLACZEGO TYLKO ŁASKA?

 Człowiek upadł w grzech i jego jedyną szansą na zbawienie jest łaska Boża. Żaden z nas nie jest w stanie sam z siebie zasłużyć na Boże zmiłowanie, gdyż jako grzesznik jest zły, martwy duchowo, do głębi zepsuty i wrogo nastawiony do Boga. Zasługuje tylko na gniew swojego Stwórcy. Pomimo tego Bóg okazuje człowiekowi Swoją łaskę przez Jezusa Chrystusa.

„Przeto jak przez jednego człowieka grzech wszedł na świat, a przez grzech śmierć, tak i na wszystkich ludzi śmierć przyszła, bo wszyscy zgrzeszyli” (List do Rzymian 5,12).

„Albowiem zamysł ciała, to śmierć, a zamysł Ducha, to życie i pokój. Dlatego zamysł ciała jest wrogi Bogu; nie poddaje się bowiem zakonowi Bożemu, bo też nie może. Ci zaś, którzy są w ciele, Bogu podobać się nie mogą” (List do Rzymian 8,6-8).

„Ale gdy się objawiła dobroć i miłość do ludzi Zbawiciela naszego, Boga, zbawił nas nie dla uczynków sprawiedliwości, które spełniliśmy, lecz dla miłosierdzia swego przez kąpiel odrodzenia oraz odnowienie przez Ducha Świętego, którego wylał na nas obficie przez Jezusa Chrystusa, Zbawiciela naszego, abyśmy, usprawiedliwieni łaską jego, stali się dziedzicami żywota wiecznego, którego nadzieja nam przyświeca” (List do Tytusa 3,4-7).

„Odpowiadając Jezus, rzekł mu: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci, jeśli się kto nie narodzi na nowo, nie może ujrzeć Królestwa Bożego. Rzekł mu Nikodem: Jakże się może człowiek narodzić, gdy jest stary? Czyż może powtórnie wejść do łona matki swojej i urodzić się? Odpowiedział Jezus: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci, jeśli się kto nie narodzi z wody i z Ducha, nie może wejść do Królestwa Bożego. Co się narodziło z ciała, ciałem jest, a co się narodziło z Ducha, duchem jest. Nie dziw się, że ci powiedziałem: Musicie się na nowo narodzić. Wiatr wieje, dokąd chce, i szum jego słyszysz, ale nie wiesz, skąd przychodzi i dokąd idzie; tak jest z każdym, kto się narodził z Ducha” (Ewangelia Jana 3,3-8).

II CO TO JEST BOŻA ŁASKA?

Łaska jest niezasłużoną przychylnością Pana Boga, wykluczającą wszelki powód do chluby, wszelkie zasługi i dobre uczynki. Mamy do czynienia z łaską wtedy, kiedy Bóg nie oczekuje od nas niczego, ale kocha nas bezwarunkowo        i przebacza nam nasze grzechy pomimo tego, że nie zasłużyliśmy na nic innego, jak tylko na Jego gniew i sąd. Dostrzegamy łaskę w tym, że Pan Bóg posłał na śmierć Swojego jedynego Syna, aby zbawić tych, którzy zasłużyli na śmierć.

„Albowiem objawiła się łaska Boża, zbawienna dla wszystkich ludzi, nauczając nas, abyśmy wyrzekli się bezbożności i światowych pożądliwości i na tym doczesnym świecie wstrzemięźliwie, sprawiedliwie i pobożnie żyli, oczekując błogosławionej nadziei i objawienia chwały wielkiego Boga i Zbawiciela naszego, Chrystusa Jezusa, który dał samego siebie za nas, aby nas wykupić od wszelkiej nieprawości i oczyścić sobie lud na własność, gorliwy w dobrych uczynkach” (List do Tytusa 2,11-14).

„Albowiem łaską zbawieni jesteście przez wiarę, i to nie z was: Boży to dar; nie z uczynków, aby się kto nie chlubił. Jego bowiem dziełem jesteśmy, stworzeni w Chrystusie Jezusie do dobrych uczynków, do których przeznaczył nas Bóg, abyśmy w nich chodzili” (List do Efezjan 2,8-10).

„Gdyż wszyscy zgrzeszyli i brak im chwały Bożej, i są usprawiedliwieni darmo, z łaski jego, przez odkupienie w Chrystusie Jezusie, którego Bóg ustanowił jako ofiarę przebłagalną przez krew jego, skuteczną przez wiarę, dla okazania sprawiedliwości swojej przez to, że w cierpliwości Bożej pobłażliwie odniósł się do przedtem popełnionych grzechów” (List do Rzymian 3,23-25).

III NIE WOLNO NAM MIESZAĆ ŁASKI Z UCZYNKAMI!

Gdyby można było swoimi zabiegami uzyskać zbawienie lub zapracować na nie poprzez spełnianie dobrych uczynków i przestrzeganie zakonu, wówczas zbawienie byłoby zapłatą za nie. Jednak Bóg nie jest dłużnikiem wobec człowieka, dlatego zbawienie zawsze jest darem. Zakon daje nam zadania do wykonania, natomiast łaska mówi, że dzieło zbawienia zostało już wykonane.

„A jeśli z łaski, to już nie z uczynków, bo inaczej łaska nie byłaby już łaską” (List do Rzymian 11,6).

„A gdy kto spełnia uczynki, zapłaty za nie nie uważa się za łaskę, lecz za należność; gdy zaś kto nie spełnia uczynków, ale wierzy w tego, który usprawiedliwia bezbożnego, wiarę jego poczytuje mu się za sprawiedliwość” (List do Rzymian 4,4-5).

„A wiemy, że cokolwiek zakon mówi, mówi do tych, którzy są pod wpływem zakonu, aby wszelkie usta były zamknięte i aby świat cały podlegał sądowi Bożemu. Dlatego z uczynków zakonu nie będzie usprawiedliwiony przed nim żaden człowiek, gdyż przez zakon jest poznanie grzechu” (List do Rzymian    3,19-20).

„Bo wszyscy, którzy polegają na uczynkach zakonu, są pod przekleństwem; napisano bowiem: Przeklęty każdy, kto nie wytrwa w pełnieniu wszystkiego, co jest napisane w księdze zakonu. A że przez zakon nikt nie zostaje usprawiedliwiony przed Bogiem, to rzecz oczywista, bo: Sprawiedliwy z wiary żyć będzie. Zakon zaś nie jest z wiary, ale: Kto go wypełni, przezeń żyć będzie. Chrystus wykupił nas od przekleństwa zakonu, stawszy się za nas przekleństwem, gdyż napisano: Przeklęty każdy, który zawisł na drzewie” (List do Galacjan 3,10-13).

IV BŁOGOSŁAWIEŃSTWA ŁASKI BOŻEJ

Łaska Boża obdarza grzesznika wieloma błogosławieństwami, z których najważniejsze to:

  1. Zbawienie

„Albowiem objawiła się łaska Boża, zbawienna dla wszystkich ludzi” (List do Tytusa 2,11).

  • Życie wieczne

„Albowiem zapłatą za grzech jest śmierć, lecz darem łaski Bożej jest żywot wieczny w Chrystusie Jezusie, Panu naszym” (List do Rzymian 6,23).

  • Usprawiedliwienie

„I są usprawiedliwieni darmo, z łaski jego, przez odkupienie w Chrystusie Jezusie” (List do Rzymian 3,24).

  • Stały dostęp do Boga

„Dzięki któremu też mamy dostęp przez wiarę do tej łaski, w której stoimy, i chlubimy się nadzieją chwały Bożej” (List do Rzymian 5,2).

V ŁASKA NIE JEST ŚRODKIEM USYPIAJĄCYM

Zbawienie z łaski nie oznacza, że nieważne są nasze uczynki, wręcz przeciwnie – łaskę Bożą rozumiemy jako moc do prowadzenia zwycięskiego życia, a nie środek usypiający. Owocem łaski Bożej jest moc Ducha Świętego, przekazana człowiekowi wierzącemu. Dobre uczynki są skutkiem naszego zbawienia, a nie jego przyczyną.

„I czyż jest tak, jak nas spotwarzają i jak niektórzy powiadają, że my mówimy: Czyńmy złe, aby przyszło dobre? Potępienie takich jest sprawiedliwe” (List do Rzymian 3,8).

„Według łaski Bożej, która mi jest dana, jako mądry budowniczy założyłem fundament, a inny na nim buduje. Każdy zaś niechaj baczy, jak na nim buduje” (I List do Koryntian 3,10).

„Ale z łaski Boga jestem tym, czym jestem, a łaska jego okazana mi nie była daremna, lecz daleko więcej niż oni wszyscy pracowałem, wszakże nie ja, lecz łaska Boża, która jest ze mną” (I List do Koryntian 15,10).

Zatem zbawienie jest wyłącznie Bożym darem. Jest to zbawienie człowieka od grzechu, mające swoje wieczne skutki, ale zaczynające się w życiu grzesznika w chwili zadziałania w jego życiu zbawiającej łaski. Dzięki Bożej łasce grzesznik się nawraca, to znaczy zaczyna wierzyć w Jezusa i przyjmuje Go do swojego serca. Uwierzywszy, człowiek uzyskuje z Jezusem Chrystusem zbawienną więź i otrzymuje dar życia wiecznego. Człowiek wierzący swoim sposobem życia powinien okazywać Bogu wdzięczność za Jego łaskę: „Dziękuję Bogu zawsze za was, za łaskę Bożą, która wam jest dana  w Chrystusie Jezusie” (I List do Koryntian 1,4).

źródło: Cz. Bassara „Tylko!”, Wydawnictwo Arka

Darowizna

image_pdfimage_print

Chrześcijańska Misja Ewangeliczna"FILEO"

„Ja prosić będę Ojca i da wam innego Pocieszyciela, aby był z wami na wieki – Ducha prawdy, którego świat przyjąć nie może, bo go nie widzi i nie zna; wy go znacie, bo przebywa wśród was i w was będzie” Ewangelia Jana 14,16-17

Leave a Reply

%d bloggers like this: