OBJAWIENIE

Historia Bożego Narodzenia rozpoczyna się w ogrodzie Eden, jako niewyraźna, tajemnicza, niemożliwa do wypełnienia się obietnica. Właśnie ludzkość odpadła od Boga i wszystkie jej marzenia i nadzieje rozwiały się.Oto ludzkość w osobach samotnej, oszołomionej pary ludzi, bez żadnej nadziei na pomoc została uwięziona we własnym grzechu. Wspaniałe południe ich życia wraz z całym swym ciepłem i światłem przeminęło, a w jego miejsce nastała zimna, nieprzenikniona, ciemna niewiara. Boży wróg, szatan, odniósł właśnie swe największe zwycięstwo: człowiek i Bóg zostali oddzieleni od siebie. I w tej strasznej, oszałamiającej chwili, gdy Niebo zamilkło, Bóg wypowiedział szeptem Swą obietnicę.

Obietnica była niewyraźna,nieznana, prawie bez znaczenia.Jednak stała się ona tą pierwszą wypowiedzianą szeptem Bożą obietnicą, że: kiedyś, gdzieś, jakoś,On pośle Wybawcę.Bóg nie nadaje Mu imienia, nie opisuje Go,nie określa też, kiedy On się pojawi. Po prostu mówi do szatana: „I ustanowię nieprzyjaźń między tobą a kobietą, między twoim potomstwem a jej potomstwem; ono zdepcze ci głowę, a ty ukąsisz je w piętę” (I Księga Mojżeszowa 3,15). Nasienie – tylko nasienie – a więc tylko tyle. Jednak właśnie nasienie zawiera życie i serce człowieka zaczyna bić trochę szybciej, gdy zaczyna oczekiwać na spełnienie obietnicy.Ale choć człowiek bardzo chciał coś wypatrzyć, jego oczy nie mogły niczego dostrzec. Choć bardzo mocno starał się coś usłyszeć, do jego uszu nic nie mogło dotrzeć. Chociaż bardzo mocno starał się pobudzić wyobraźnię, jego serce nie mogło niczego odczuć, z tego, co Bóg mu przygotował.

I tak nastały tysiące lat ciszy. I znowu Bóg wyszeptał Słowo do człowieka imieniem Abraham. I powiedział mu: „Wyjdź z ziemi swojej i od rodziny swojej, i z domu ojca swego do ziemi, którą ci wskażę. A uczynię z ciebie naród wielkii będą ci błogosławił, i uczynię sławnym imię twoje, tak że staniesz się błogosławieństwem. I będę błogosławił błogosławiącym tobie, a przeklinających cię przeklinać będę; i będą w tobie błogosławione wszystkie plemiona ziemi” (I Księga Mojżeszowa 12,1-3).I następnie ta sama obietnica została szeptem przekazana Izaakowi, synowi Abrahama i synowi Izaaka – Jakubowi. A potem Judzie, synowi Jakuba, Bóg powiedział: „Nie oddali się berło od Judy ani buława od nóg jego, aż przyjdzie [Szilo] władca jego, i jemu będą posłuszne   narody” (I Księga Mojżeszowa 49,10).I znowu serce człowieka uderzyło mocniej. Miał przyjść Ktoś; Szilo mu na imię: co znaczy i miejsce odpocznienia, i Mesjasz, i Wyzwoliciel. On miał narodzić się w rodzinie Judy.

Ale kiedy? – Nie było odpowiedzi. Gdzie? –  Cisza. Jak? – Nic. Ludzkość patrzyła – lecz nie mogła dostrzec, słuchała – lecz  nie mogła  dosłyszeć, myślała – lecz nie mogła sobie wyobrazić. Bo: „Czego oko nie widziało i ucho nie słyszało, i co do serca ludzkiego nie wstąpiło, to przygotował Bóg tym, którzy Go miłują” (I List do Koryntian 2,9).

I był jeszcze bardzo długi czas śmiertelnej ciszy – 600 lat, aż nagle dziwny mały człowiek wypowiada Słowa od Boga, nie pojmując ich znaczenia. Oznajmił: „Widzę go, lecz nie teraz, oglądam go, lecz nie z bliska. Wzejdzie gwiazda z Jakuba, powstanie berło z Izraela” (IV Księga Mojżeszowa 24,17).Gwiazda z rodu Judy? Powstanie berło z Izraela? Gwiazda – Światło –  Berło – Władca. Nasienie, Syn, Gwiazda, Berło. To niewiele, by odsłonić tajemnicę. Jednak wystarczająco dużo, by wzbudzić w ludziach pragnienie, wyglądanie, nasłuchiwanie i marzenie. Ale chociaż tak bardzo usilnie starali się pojąć: ich oczy nie mogły dostrzec, ani ich uszy dosłyszeć, ani serca nie potrafiły wyobrazić sobie tego, co Bóg przygotował tym, którzy Go miłują.

Mojżesz przelotnie zobaczył Bożego Wybawcę. Tuż przed swą śmiercią ogłosił ludowi Izraela: „Proroka takiego jak ja jestem, wzbudzi ci Pan, Bóg twój, spośród ciebie, spośród twoich braci. Jego słuchać będziecie” (V Księga Mojżeszowa 18,15). On jest Prorokiem, który mówi prawdę. On jest Bratem spośród ludu Izraela. ON. Nasienie, Syn, Gwiazda, Berło, Prorok, Brat.Ale nawet teraz, pomimo oparcia się na tych mocnych słowach, oczy ludzkie ciągle nie mogły dostrzec, ani uszy ludzkie dosłyszeć, ani serce ludzkie pojąć, co Bóg przygotował w Swoim zamyśle.

Król Dawid uchyla rąbka tajemnicy, gdy patrzy ze swego wyniosłego punktu historii. Widzi Wyzwoliciela – widzi Go jako Syna. Ale nie tylko Syna Abrahama, Izaaka, Jakuba i Judy. Dawid słyszy Pana mówiącego: Tyś moim Synem. „Ogłoszę zarządzenie Pana: Rzekł do mnie: Synem moim jesteś, dziś cię zrodziłem” (Psalm 2,7).ON. Nasienie, syn (z małej litery), Syn (z dużej litery), Syn Judy, Syn Boga, Gwiazda, Prorok, Brat. TAJEMNICA!

Prorok Izajasz widzi Wyzwoliciela, lecz nie zna Jego imienia ani Jego daty urodzin, ani miejsca narodzin. Izajasz powiada, że nastanie dzień w Izraelu, gdy nie będzie już żadnej ciemności: „Lud, który chodzi w ciemności, ujrzy światło wielkie, nad mieszkańcami krainy mroków zabłyśnie światłość. […] Albowiem dziecię narodziło się nam, syn jest nam dany i spocznie władza na jego ramieniu, i nazwą go: Cudowny Doradca, Bóg Mocny, Ojciec Odwieczny, Książę Pokoju. Potężna będzie władza i pokój bez końca na tronie Dawida i w jego królestwie, gdyż utrwali ją i oprze na prawie i sprawiedliwości, odtąd aż na wieki. Dokona tego żarliwość Pana Zastępów” (Księga Izajasza 9,1.5.6.)

Nasienie, Syn, Syn Judy, Syn Boga, Gwiazda, Berło, Prorok, Brat, Światło, Wybawiciel, Dziecię, Władca, Doradca, Książę, Król, Bóg, który żyje i panuje na wieki. Jakaż obietnica! Jakaż perspektywa! Jakaż tajemnica!O, jak bardzo ludzie pragnęli dostrzec, usłyszeć i zrozumieć to – „Czego oko nie widziało i ucho nie słyszało, i co do serca ludzkiego nie wstąpiło, to przygotował Bóg tym, którzy Go miłują”. Jeszcze bardziej oszałamiające było stwierdzenie Izajasza, iż Bóg ma się narodzić, jak każde inne Dziecię, a jednocześnie niepodobne do żadnego innego dziecka:z matki panny, z jakiejś kobiety – powiada Izajasz.W nieznanej, małej wiosce zwanej Betlejem – dopowiada prorok Micheasz. A w swym narodzeniu będzie uwielbiony przez niektórych i znienawidzony przez innych – dodaje Jeremiasz.Jakaż tajemnica! Nasienie, Syn, Gwiazda, Berło, Prorok, Brat, Światło, Wybawiciel, Dziecię, Władca, Doradca, Książę, Król, Małe Niemowlę! TAJEMNICA! Bo: „Czego oko nie widziało i ucho nie słyszało, i co do serca ludzkiego nie wstąpiło, to przygotował Bóg tym, którzy Go miłują”.

Lecz Bóg objawił nam to przez Ducha. Kiedy „nadeszło wypełnienie  czasu, zesłał Bóg Syna swego, który się narodził z niewiasty i podlegał zakonowi, aby wykupił tych, którzy byli pod zakonem, abyśmy usynowienia dostąpili” (List do Galacjan 4,4-5).Tak –  wypełnienie czasu, wypełnienie czasu.TAJEMNICA ODSŁONIĘTA!

„I stało się w owe dni, że wyszedł dekret cesarza Augusta, aby spisano cały świat. Pierwszy ten spis odbył się, gdy Kwiryniuszbył namiestnikiem Syrii. Szli więc wszyscy do spisu, każdy do swego miasta. Poszedł i Józef z Galilei,  z miasta Nazaretu, do Judei, do miasta Dawidowego, zwanego Betlejem, dlatego że był z domu i z rodu Dawida, aby był spisany wraz z Marią, poślubioną sobie małżonką, która była brzemienna. I gdy tam byli, nadszedł czas, aby porodziła. I porodziła syna swego pierworodnego, i owinęła go w pieluszki, i położyła go w żłobie, gdyż nie było dla nich miejsca w gospodzie. A byli w tej krainie pasterze w polu czuwający i trzymający nocne straże nad stadem swoim. I anioł Pański stanął przy nich, a chwała Pańska zewsząd ich oświeciła; i ogarnęła ich bojaźń wielka. I rzekł do nich anioł: Nie bójcie się, bo oto zwiastuję wam radość wielką, która będzie udziałem wszystkiego ludu, gdyż dziś narodził się wam Zbawiciel, którym jest Chrystus Pan, w mieście Dawidowym”. Nasienie, Syn, Gwiazda, Berło, Prorok, Brat, Światło, Wyzwoliciel, Władca, Książę, Król, Bóg,KTÓRYM JEST CHRYSTUS PAN! „A to będzie dla was znakiem: Znajdziecie niemowlątko owiniętew pieluszki i położone w żłobie. I zaraz            z aniołem zjawiło się mnóstwo wojsk niebieskich, chwalących Boga i mówiących: Chwała na wysokościach Bogu, a na ziemi pokój ludziom, w których ma upodobanie. A gdy aniołowie odeszli od nich do nieba, pasterze rzekli jedni do drugich: Pójdźmy zaraz aż do Betlejemu i oglądajmy to, co się stało i co nam objawił Pan. I spiesząc się, przyszli, i znaleźli Marię i Józefa oraz niemowlątko leżące w żłobie. A ujrzawszy, rozgłosili to, co im powiedziano o tym dziecięciu. I wszyscy, którzy słyszeli, dziwili się temu, co pasterze im powiedzieli. Maria zaś zachowywała wszystkie te słowa, rozważając je w sercu swoim. I wrócili pasterze, wielbiąci chwaląc Boga za wszystko, co słyszeli i widzieli, jak im powiedziano” (Ewangelia Łukasza 2,1-20).

Tak, Bóg objawił im dla nas przez Swego Ducha. Bo Ten Jezus, To Nasienie, Ten Syn, Ta Gwiazda, To Berło, Ten Prorok, Ten Brat, To Światło, Ten Wyzwoliciel, To Dziecię, Ten Władca, Ten Doradca, Ten Książę, Ten Król, Ten Bóg JEST NASZYM ZBAWICIELEM! To Pan Jezus Chrystus, który przyszedł na świat, aby nas wykupić z naszych grzechów i stał się Autorem wiecznego zbawienia. PÓJDŹMY, ADORUJMY GO!

Don Baker

image_pdfimage_print

Chrześcijańska Misja Ewangeliczna"FILEO"

„Ja prosić będę Ojca i da wam innego Pocieszyciela, aby był z wami na wieki – Ducha prawdy, którego świat przyjąć nie może, bo go nie widzi i nie zna; wy go znacie, bo przebywa wśród was i w was będzie” Ewangelia Jana 14,16-17

Leave a Reply

%d bloggers like this: