„CZY CHCIAŁBYŚ NAPRAWDĘ NAMI RZĄDZIĆ?”

(I Księga Mojżeszowa 37,8)

Opisane w I Księdze Mojżeszowej życie Józefa jest proroczą wizją życia, cierpienia i królowania Pana Jezusa Chrystusa. „Izrael kochał Józefa najbardziej… Sprawił mu też długą szatę z rękawami” (37,3). On od samego początku był przewidziany do tego, aby panować. W historii Józefa ojciec ubiera go w długą szatę jako dziecko. W Ewangelii mamy natomiast zapisane, że anioł Gabriel zwiastuje ten fakt następująco: „Ten będzie wielki i będzie nazwany Synem Najwyższego. I  da mu  Pan  Bóg  tron jego ojca Dawida.   I będzie królował nad domem Jakuba na wieki, a jego królestwu nie będzie końca” (Ewangelia Łukasza 1,32-33). Jeszcze się Syn Boży nie narodził, a już zostało zwiastowane, że przyjdzie ten, który będzie królem. To samo zwiastuje Jan, tak samo pisze Mateusz: „Przybliżyło się bowiem Królestwo Niebios” (Ewangelia Mateusza 4,17). Przybliżyło się Królestwo Niebios, bowiem przyszedł do nas Król!

Tę wielką prawdę objawia Józef swym braciom. To jest pierwsze, co on uczynił. W tej historii napisane jest bowiem, że był umiłowanym synem swojego ojca, ubranym w dostojną szatę i to co czyni Józef, to objawia swoim braciom: że ma panować! Ma być Królem! To jest obraz wspaniałego Bożego powołania Syna na Króla i Pana. To jest też obraz tego, co Pan Jezus zwiastował podczas Swego ziemskiego życia, obraz poszukiwania uczniów-współbraci, a jednocześnie kapłanów i książąt Boga (por. Objawienie Jana 1,6), poszukiwania posłusznych, którzy jako zwycięzcy będą mieli prawo i pozwolenie zasiąść na Jego tronie  (Objawienie Jana 3,21). Józef prosi i nawołuje: „słuchajcie, proszę” (37,6), aby wysłuchać tego poselstwa i przyjąć je, uwierzyć, że on ma królować! Był sen, mówi Józef, i byliśmy razem na polu, razem przy jednej pracy, razem przy żniwach, razem: on i bracia. „Snop mój podniósł się i stanął” – mówi Józef – ,,a wasze snopy otoczyły go i pokłoniły się” (37,7). Co to oznacza?To oznacza oddanie Panu czci i chwały! To oznacza wyznanie z głębi serca: Panie! Jestem do Twojej dyspozycji, Panie, wiem, że Ty jesteś Królem, więc króluj nade mną!W obrazie snopu, któremu bracia oddają pokłon, widzimy Jezusa Chrystusa, Baranka Bożego, ukrzyżowanego, który wydaje owoc przez Swą krew. On jest tym ziarnem będącym w ziemi, zmarły i pochowany, wstaje nagle, aby królować. Józef mówi: „wtem snop mój podniósł się”. Podniósł się, Jezus zmartwychwstał, aby stać się Chlebem Żywota.

Ewangelista Jan zapisał słowa Zbawiciela i Króla: „Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam, jeśli ziarnko pszeniczne, które wpadło do ziemi, nie obumrze, pojedynczym ziarnem zostaje; lecz jeśli obumrze, obfity owoc wydaje” (Ewangelia Jana 12,24). On powstał z martwych, przyniósł obfity owoc, tak, że Ojciec Niebieski mógł powiedzieć do nas wszystkich: „… Jego słuchajcie”(Ewangelia Marka 9,7). On jest snopem pełnym owocu, Jego bracia też są snopami.Czy przyjąłeś wezwanie Króla? Idziesz za Nim? Jesteś Jego sługą? Jesteś snopem na Jego polu?

Jego bracia dobrze zrozumieli ten sen, to proroctwo i zgodnie odpowiedzieli: „Czy chciałbyś naprawdę królować nad nami? Czy chciałbyś naprawdę nami rządzić? I jeszcze bardziej znienawidzili go z powodu snów i słów jego” (37,8). Pan Jezus Chrystus w jednej z przypowieści Sam mówi, że poddani nienawidzili swego pana i rzekli przez poselstwo: „Nie chcemy, aby ten królował nad nami” (Ewangelia Łukasza 19,14). Jakie jest Twoje wyznanie? Droga do życia wiedzie przez śmierć. Józef w swych proroctwach od śmierci i zmartwychwstania, od pojedynczego ziarna i całego snopu przechodzi do proroctwa światłości: „Oto słońce, księżyc i jedenaście gwiazd kłaniało mi się” (37,9). Kłaniało się jedenaście gwiazd, jedenastu braci, wszyscy bracia. Takimi On, Jezus, chce widzieć Swoich braci – jak gwiazdy lśniące na niebie. Kłania mu się też słońce i księżyc. On jest Królem wszechrzeczy!On nie jest słońcem ani księżycem. On  też nie jest gwiazdami. On jest bowiem światłością! Sam mówi tak o sobie: „Ja jestem światłością świata” (Ewangelia Jana 8,12). On – Jezus jest też światłością Nowego Jeruzalem, Oblubienicy, bowiem to miasto-oblubienica „nie potrzebuje ani słońca ani księżyca, aby mu świeciły; oświetla je bowiem chwała Boża, a lampą jego jest Baranek. I chodzić będą narody w światłości jego…” (Objawienie Jana 21,23.24).

Tak więc Król Swym sługom wyznacza drogę: przez śmierć krzyżową, grób, zmartwychwstanie do światłości wiecznej! Cała ta jednak droga to droga za Królem, w posłuszeństwie, w wykonywaniu Jego Królewskiej woli!Cała Biblia, całe Boże Słowo usiane jest wezwaniem do posłuszeństwa. Posłuszny był Abraham i został ojcem narodów; posłuszny był Józef i został dawcą chleba; posłuszny był Jozuei odziedziczył Kanaan; posłuszni byli prorocy, którzy głosili Słowo Pana; posłuszni byli pasterze, którzy „zaraz” i „śpiesznie” poszli do Betlejem; posłuszna była Maria, Elżbieta i tysiące innych. A jak jest z nami?

Józef swych snów nie mówi obcym ludziom, Józef nie mówi tego poganom, Józef mówi do… swoich braci. Jezus nasz Pan Swojego Królestwa i jego tajemnic nie objawił tłumom, ale Swoim uczniom! To swoi nie chcą być posłuszni Królowi, to „swoi go nie przyjęli”, to bracia wołali: „Czy chciałbyś naprawdę królować nad nami?” Nadchodzi Dzień Pański, dzień obrachunku. Pan wzywa do czujności i pyta nas czy wiemy, kto jest sługą wiernym  i roztropnym? Ten sługa jest szczęśliwy, gdy go Pan tak zastanie! Pytanie jednak pozostało: „Kto więc jest tym sługą wiernym i roztropnym?” (Ewangelia Mateusza 24,45-46).Według tej przypowieści dobrym sługą jest ten, który tak jak Pan kazał, a więc zgodnie z Jego wolą, karmi innych, oczekuje Swego Pana  i niczym innym się nie zajmuje. Ten będzie wywyższony!

Oczekuj Króla! Pełnij Jego wolę, bądź błogosławieństwem dla  innych, przecież w snopie jest dużo ziarna! Będziesz jak ta gwiazda na niebie, świecąca w Jego światłości! Królestwo jest blisko nas, Król pośrodku nas, a gdzie Ty jesteś?„Chwała na wysokościach Bogu, a na ziemi pokój ludziom,  w których ma upodobanie” (Ewangelia Łukasza 2,14).

C.M.

image_pdfimage_print

Chrześcijańska Misja Ewangeliczna"FILEO"

„Ja prosić będę Ojca i da wam innego Pocieszyciela, aby był z wami na wieki – Ducha prawdy, którego świat przyjąć nie może, bo go nie widzi i nie zna; wy go znacie, bo przebywa wśród was i w was będzie” Ewangelia Jana 14,16-17

Leave a Reply

%d bloggers like this: