A JEDNAK DOBRY PASTERZ

Pan jest pasterzem moim, niczego mi nie braknie. Na niwach zielonych pasie mnie. Nad wody spokojne prowadzi mnie. Duszę moją pokrzepia. Wiedzie mnie ścieżkami sprawiedliwości ze względu na imię swoje. Choćbym nawet szedł ciemną doliną, zła się nie ulęknę, boś Ty ze mną, laska Twoja i kij Twój mnie pocieszają. Zastawiasz przede mną stół wobec nieprzyjaciół moich, namaszczasz oliwą głowę moją, kielich mój przelewa się. Dobroć i łaska towarzyszyć mi będą przez wszystkie dni życia mego. I zamieszkam w domu Pana przez długie dni.

Psalm 23

Dobry Pasterz ochrania, posila i wskazuje należne miejsce każdemu słuchającemu Jego głosu. Przeczytany tekst Psalmu wskazuje na dobroć, wielkość i panowanie Dobrego Pasterza. Wszędzie tam, gdzie Bóg wypełnia serca ludzkie, panują dobre stosunki między ludźmi, jest radość i pokój. Powyższy Psalm pozwala nam odczuwać przedsmak nieba. Pod wpływem jego treści nasuwa się nam myśl, jak daleko świat odszedł od Boga. Słyszymy, jak wielu ludzi głoduje z powodu braku żywności. Wiele krajów nękanych jest wojnami i niepokojem. Z jednej strony obserwujemy wspaniałe osiągnięcia  i postęp techniczny, a z drugiej zauważamy zanieczyszczenie środowiska, wody i atmosfery. Psalm 23 może być przypomnieniem i oskarżeniem postępowania człowieka.

Bardzo często naruszając Boże prawa natury, ludzie nie zdają sobie sprawy z groźnych następstw swego postępowania. Oddalając się od Boga, odchodzą od Jego opieki, odrzucają społeczność z Bogiem, pozbawiają się Jego miłosierdzia i łaski. Pan Jezus powiedział, że podobni są do owiec rozproszonych, które nie mają pasterza. Cóż może uczynić człowiek bez Bożej pomocy? Pismo Święte uczy, że we wszystkim uzależnieni jesteśmy od Boga. Prorocze słowa Psalmu przypominają nam, że Pan Jezus jest dobrym Pasterzem. W osamotnieniu, smutku i doświadczeniu On posila, pociesza i pomaga tym, którzy pokładają w Nim swą ufność. Pan jest naszym Pasterzem i niczego nam nie zabraknie. Prowadzi nas na zielone niwy i do cichych wód. Wiedzie ścieżkami sprawiedliwości dla Swego Imienia. On jest z nami w każdej sytuacji naszego życia i to dodaje nam odwagi.

Pan Jezus chce być także i twoim Pasterzem. Ale musisz przedtem wyznać przed Nim swój grzech, uznać Go i przyjąć jako swojego osobistego Zbawiciela. Bóg, w którego wierzymy nie jest jakimś pojęciem abstrakcyjnym, czy postacią anonimową. Jako Stwórca wszechświata jest wszechobecnym i najwyższym prawodawcą wszystkiego. Dlatego złe traktowanie Boga, ośmieszanie Jego Imienia, nie pozostanie bez złych następstw. On stanie się sędzią tych, którzy Go nie przyjmują i źle traktują.

Życie bez społeczności z Bogiem jest życiem bez Bożych błogosławieństw. Pismo Święte podkreśla, że jest to życie bez celu. Miłosierny   i sprawiedliwy Bóg nie chce jednak niczyjego potępienia, a psalmista, występując jako prorok, ukazuje Jego dobroć.

Wędrując po ziemi, Pan Jezus bardzo często w Swych wypowiedziach przedstawiał się jako Dobry Pasterz. Jego wypowiedzi mają zasadnicze znaczenie dla każdego człowieka, który miłuje Boga. Pan Jezus chce być Zbawicielem i Dobrym Pasterzem każdego z nas. Zmartwychwstanie, wniebowstąpienie oraz pięćdziesiątnica ukazują Jego zwycięstwo i moc. Kto przyjął Pana Jezusa do swego serca, ten posiadł największy skarb – życie wieczne w Bożej chwale. Warto jest więc zaufać Panu Jezusowi i naśladować Go.

Pismo Święte poucza nas, że człowiek prawdziwie naśladujący Dobrego Pasterza posiada więcej trudności w życiu i narażony jest niejednokrotnie na wiele doświadczeń. Zwróćmy uwagę baczną na Dawida, który jest autorem tego Psalmu. Czy nie lepiej by zrobił, gdyby pozostał na ojcowiźnie, pracując spokojnie do końca życia? Z chwilą kiedy zaczął naśladować Dobrego Pasterza, to – mówiąc językiem poetyckim – droga jego wiodła przez doliny śmierci  i wzgórza chwały. Dawid zyskał wielu przyjaciół, ale zyskał też i wielu wrogów. Podobnie apostoł Paweł zyskał wielu miłujących braci, ale jeszcze więcej wrogów czyhających na jego życie. Gdyby w owym czasie pozostał nadal uczniem Gamaliela, czekałaby go wielka kariera. A tak, naśladując Pana Jezusa, niejednokrotnie skazywany był na karę chłosty, więzienia i inne doświadczenia. Gdyby uczniowie Pana Jezusa pozostali spokojnymi rybakami, podobnie jak ich ojcowie, nie prześladowano by ich, nie potrzebowaliby stawać przed Najwyższą Radą, nie grożono by im karą i śmiercią. Kto naśladuje Dobrego Pasterza, ten niejednokrotnie musi się liczyć z bardzo przykrymi doświadczeniami. Pan Jezus nie na próżno powiedział: „Oto posyłam was jako jagnięta między wilki” (Ewangelia Łukasza 10,3) oraz „Na świecie ucisk mieć będziecie, ale ufajcie, Ja zwyciężyłem świat” (Ewangelia Jana 16,33).

Dwudziesty trzeci Psalm, obok tych przeżyć, wskazuje na pożyteczny duchowy pokarm, na zielone łąki i ciche świeże wody. Dobry Pasterz zaprasza do Siebie wszystkich spracowanych, obciążonych, pokrzywdzonych i tych, którym się źle dzieje. On też powiedział: „Szukajcie najpierw Królestwa Bożego i sprawiedliwości jego, a wszystko inne będzie wam dodane” (Ewangelia Mateusza 6,33). Naśladując wiernie Pana Jezusa i wykonując Jego świętą wolę, mamy pewność, że Pan Jezus zabierając Swój Kościół, weźmie nas do Siebie. Tam będziemy na zawsze przebywać z Bogiem. Pan Bóg troszczył się i troszczy o Swój lud. Najlepiej potwierdza nam to Pismo Święte. Bóg karmił głodnych Izraelitów na pustyni. Podobnie ochronił przed głodem Eliasza. W każdym doświadczeniu i biedzie odczuwamy i my obecność Dobrego Pasterza. Słowa Psalmu podkreślają, że w trudnym okresie życia, Jego laska i kij nas pocieszają i On namaszcza oliwą naszą głowę.

 Wielki to przywilej być owieczką Dobrego Pasterza! Korzystać z Jego pokarmu i napoju, i należeć do Jego trzody! Teraz stado owiec Pana Jezusa rozsiane jest po całej ziemi. Ale wkrótce nadejdzie czas, gdy Pan Jezus zbierze  i powoła wszystkich, gdy w mocy i chwale przyjdzie po Swój Kościół. „Dobroć i łaska towarzyszyć mi będą przez wszystkie dni życia mego. I zamieszkam w domu Pana przez długie dni” – to są ostatnie słowa Psalmu, które napełniają nas wielką pociechą.

 A oto wspomnienie z krótkiego okresu z przed II wojny światowej: Było późne lato. Żołnierze ochrony granicy w napięciu oczekiwali na jakiś manewr, czy niebezpieczną zasadzkę wroga. W pobliskim zborze, jak zwykle, odbywało się nabożeństwo. Ludzi, jak to zawsze bywa w takim niebezpiecznym okresie, na nabożeństwie było dużo więcej niż zwykle. Przyszła też spora grupa żołnierzy z ochrony pogranicza. Po nabożeństwie, z grupy wojskowych podszedł do kaznodziei oficer i powiedział: „Nie ma nic lepszego jak być owieczką Dobrego Pasterza. To zrozumiałem na tym nabożeństwie”. Tematem kazania był Psalm 23.

W czasie wojny i pokoju istnieją różne dni i chwile w życiu każdego człowieka, ale nie ma nic lepszego i cenniejszego jak pewność, że Pan Jezus jest naszym Pasterzem.

                                                                 K. M.

image_pdfimage_print

Chrześcijańska Misja Ewangeliczna"FILEO"

„Ja prosić będę Ojca i da wam innego Pocieszyciela, aby był z wami na wieki – Ducha prawdy, którego świat przyjąć nie może, bo go nie widzi i nie zna; wy go znacie, bo przebywa wśród was i w was będzie” Ewangelia Jana 14,16-17

Dodaj komentarz

%d bloggers like this: