ZMARTWYCHWSTANIE

Nowy Testament stosunkowo rzadko mówi o zmartwychwstaniu Jezusa Chrystusa, a raczej o Jego zmartwychwzbudzeniu (por. I List do Koryntian 15,4). To, co wydarzyło się na Wielkanoc było czynem, aktem Boga! Na czym ten Boży akt polega? Otóż grób, do którego złożono Jezusa w Wielki Piątek, na Wielkanoc okazał się pusty. Tak zwiastują ewangeliści i tak wyznaje Kościół. Apostoł Paweł także głosi, że tak właśnie było. Nawet polemiści żydowscy nigdy nie odważyli się zaprzeczyć faktowi pustego grobu. Ale Jezus Chrystus nie wyszedł z grobu tak jak Łazarz (por. Ewangelia Jana 11,44), w Swoim poprzednim ciele, ale wyszedł w nowym ciele, które już dłużej nie było poddane prawom grawitacji i śmiertelności. W Ewangelii Jana 20,19.26 czytamy, że zmartwychwstały Chrystus przechodził przez zamknięte drzwi. Wszelkie materialistyczne pojmowanie tego, co wydarzyło się owego wielkanocnego poranka, jest całkowicie obce przekazowi Nowego Testamentu, tak jak obce mu jest również wszelkie uduchowienie, spirytualizacja tego wydarzenia. Zmartwychwstały Pan nie jest duchem, ale jest raczej istotą posiadającą ciało duchowe, które różni się zarówno od fizycznego ciała, jak i od czysto duchowego bytu.

Jezus Chrystus został wzbudzony z martwych! Co oznacza ten Boży akt? Wydarzenie wielkanocne jest pierwszym decydującym krokiem Syna Bożego na drodze od ostatecznej chwały – po Jego zejściu na ziemię i zstąpieniu do piekieł. Chrystusowe zstąpienie osiągnęło swoje najniższe granice, a teraz – na pierwszą Wielkanoc – rozpoczyna się Jego wstępowanie. W tym sensie ukazania się Chrystusa uczniom, przedstawione w Nowym Testamencie, są dowodem, że Bóg wypełnił Swoje starotestamentowe obietnice w Jezusie Chrystusie  i przeprowadził Swego Mesjasza przez ciemność nocy do światłości dnia (por. Psalm 16,10; 18,6; 71,20; Dzieje Apostolskie 2,24.27; 13,35). Po trzech dniach Jonasz został wyprowadzony na światło (Ewangelia Mateusza 12,40). Trzeciego dnia lud Boży w dniach ostatecznych (po okresie katastrof) zostanie przywrócony do życia (Księga Ozeasza 6,2). Podobnie i Mesjasz Boży „dnia trzeciego został z martwych wzbudzony według Pism” (I List do Korytnian 15,4).

Zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa jest Jego tryumfem nad mocami Mu przeciwnymi, zarówno ludzkimi, jak i nadludzkimi. Wielkanoc – według Piotra (Dzieje Apostostolskie 3,15; 4,10; 10,40) – jest Bożą odpowiedzią dla tych, którzy występowali przeciwko Jego Synowi. Jezus Chrystus „został wydany za grzechy nasze i wzbudzony z martwych dla usprawiedliwienia naszego” (List do Rzymian 4,25). Taka jest soteriologiczna (gr. soteriologia – nauka o zbawieniu) interpretacja Wielkanocy. W tym cytowanym Słowie z Listu do Rzymian, nie występuje hebrajski paralelizm członów, ale jest to wyznanie wiary. Pierwsza część tego wyznania wiąże się z krzyżem i ekspiacją przeszłego grzechu, a druga – ze zmartwychwstaniem i odpuszczeniem przyszłych grzechów. „Któż będzie potępiał? Jezus Chrystus, który umarł, więcej, zmartwychwstał, który jest po prawicy Boga, Ten przecież wstawia się za nami” (List do Rzymian 8,34). Nauka o usprawiedliwieniu nie miałaby podstawy, gdyby nie fakt zmartwychwstania Chrystusa. „A jeśli Chrystus nie został wzbudzony, daremna jest wiara wasza; jesteście jeszcze w swoich grzechach”    (I List do Koryntian 15,17). Wiara, zmartwychwstanie i usprawiedliwienie są ściśle z sobą powiązane. Bez zmartwychwstania dzieło Chrystusa nie byłoby kompletne, a dzieje zbawienia nie osiągnęłyby swego celu. Bez Wielkanocy – jak ktoś powiedział – nie mogłoby być: Kyrie eleison! (Panie, zmiłuj się!). Albowiem Chrystus, do którego modli się Kościół, jest wywyższonym Chrystusem, niebiańskim Królem i Kapłanem!

E.C.

image_pdfimage_print

Chrześcijańska Misja Ewangeliczna"FILEO"

„Ja prosić będę Ojca i da wam innego Pocieszyciela, aby był z wami na wieki – Ducha prawdy, którego świat przyjąć nie może, bo go nie widzi i nie zna; wy go znacie, bo przebywa wśród was i w was będzie” Ewangelia Jana 14,16-17

Leave a Reply

%d bloggers like this: